سریال پسر خوب
📺 عنوان فارسی: پسر خوب
🌐 عنوان انگلیسی: Good Boy
🎌 عنوان کرهای: 굿보이
🎭 ژانر: اکشن / کمدی / جنایی / عاشقانه، ورزشی / درام / ماجراجویی
🎞️ تعداد قسمتها: ۱۶
📅 زمان پخش: ۳۱ مه ۲۰۲۵
📡 شبکه پخش: JTBC
✍️ نویسنده: لی ده ایل
🎬 کارگردان: شیم نا یون
👥 بازیگران: پارک بوگوم / کیم سو هیون / اوه جونگ سه / لی سانگ یی / هو سونگ ته / ته وون سوک / چوی وو جین
📝 خلاصه داستان:
داستان درباره چند ورزشکار سابق المپیک کره است که بعد از دوران حرفهای، با مشکلات زیادی روبهرو میشوند. هرکدامشان به نوعی درگیر سختیهای زندگی واقعی هستند:
بعضیها بدهی مالی سنگین دارند،
بعضیها از افسردگی و بیهدفی رنج میبرند،
و بعضیها نمیتوانند با زندگی عادی کنار بیایند چون تمام هویتشان روی «قهرمان بودن» ساخته شده بود.
در همین زمان، دولت کره یک برنامه ویژه پلیسی راهاندازی میکند که هدفش استفاده از تواناییهای خاص ورزشکاران برای مقابله با جرائم خشن و باندهای خطرناک است.
🗨 نظر من:
داستان از این قراره که یه پسر بوکسوره. تو یکی از مسابقهها حریفش رو ناکاوت میکنه؛ از طرفی اون حریف، پسر دوستِ مامانش هم هست. بعد از این اتفاق، وجدانش عذاب میده و میخواد شرایط زندگی و عمل جراحی اون پسر رو فراهم کنه.
اما مشکل اینجاست که تو آخرین مسابقه، بهش انگ دوپینگ میزنن و همین باعث میشه برای همیشه از دنیای بوکس کنار بره. از اون طرف، به خاطر بدهیهای سنگین جراحی دوسش مجبور میشه بره پلیس بشه.
وتمین دوست به خاطر یه باند مواد مخدر، قتلی رو گردن میگیره و میافته زندون. اونجا هم خودکشی میکنه. ولی قهرمان داستان باور نداره دوستش خودکشی کرده باشه؛ مطمئنه کشتنش. برای همین دنبال مدرک میافته تا بیگناهی دوستش رو ثابت کنه. همینم باعث میشه درگیر یه پرونده خیلی بزرگ مواد مخدر بشه.
راستش سریال سرگرمکننده و خوب بود، ولی زیادی کشدار و فرسایشی شده بود. توی داستان قهرمان مطلق وجود نداشت؛ هر دو طرف ـ چه پلیس، چه باند مواد ـ با قدرت جلو میرفتن. نویسنده هم انگار نخواسته یه قهرمان کامل نشون بده. به نظرم اگه سریالو ۱۲ قسمتی میکردن و خلاصهتر پیش میبردن، خیلی جمعوجورتر و جذابتر درمیومد.درکل سریال خوبی بود
💬 دیالوگهای ماندگار:
📌 پینوشت:
🌐 عنوان انگلیسی: Good Boy
🎌 عنوان کرهای: 굿보이
🎭 ژانر: اکشن / کمدی / جنایی / عاشقانه، ورزشی / درام / ماجراجویی
🎞️ تعداد قسمتها: ۱۶
📅 زمان پخش: ۳۱ مه ۲۰۲۵
📡 شبکه پخش: JTBC
✍️ نویسنده: لی ده ایل
🎬 کارگردان: شیم نا یون
👥 بازیگران: پارک بوگوم / کیم سو هیون / اوه جونگ سه / لی سانگ یی / هو سونگ ته / ته وون سوک / چوی وو جین
📝 خلاصه داستان:
داستان درباره چند ورزشکار سابق المپیک کره است که بعد از دوران حرفهای، با مشکلات زیادی روبهرو میشوند. هرکدامشان به نوعی درگیر سختیهای زندگی واقعی هستند:
بعضیها بدهی مالی سنگین دارند،
بعضیها از افسردگی و بیهدفی رنج میبرند،
و بعضیها نمیتوانند با زندگی عادی کنار بیایند چون تمام هویتشان روی «قهرمان بودن» ساخته شده بود.
در همین زمان، دولت کره یک برنامه ویژه پلیسی راهاندازی میکند که هدفش استفاده از تواناییهای خاص ورزشکاران برای مقابله با جرائم خشن و باندهای خطرناک است.
🗨 نظر من:
داستان از این قراره که یه پسر بوکسوره. تو یکی از مسابقهها حریفش رو ناکاوت میکنه؛ از طرفی اون حریف، پسر دوستِ مامانش هم هست. بعد از این اتفاق، وجدانش عذاب میده و میخواد شرایط زندگی و عمل جراحی اون پسر رو فراهم کنه.
اما مشکل اینجاست که تو آخرین مسابقه، بهش انگ دوپینگ میزنن و همین باعث میشه برای همیشه از دنیای بوکس کنار بره. از اون طرف، به خاطر بدهیهای سنگین جراحی دوسش مجبور میشه بره پلیس بشه.
وتمین دوست به خاطر یه باند مواد مخدر، قتلی رو گردن میگیره و میافته زندون. اونجا هم خودکشی میکنه. ولی قهرمان داستان باور نداره دوستش خودکشی کرده باشه؛ مطمئنه کشتنش. برای همین دنبال مدرک میافته تا بیگناهی دوستش رو ثابت کنه. همینم باعث میشه درگیر یه پرونده خیلی بزرگ مواد مخدر بشه.
راستش سریال سرگرمکننده و خوب بود، ولی زیادی کشدار و فرسایشی شده بود. توی داستان قهرمان مطلق وجود نداشت؛ هر دو طرف ـ چه پلیس، چه باند مواد ـ با قدرت جلو میرفتن. نویسنده هم انگار نخواسته یه قهرمان کامل نشون بده. به نظرم اگه سریالو ۱۲ قسمتی میکردن و خلاصهتر پیش میبردن، خیلی جمعوجورتر و جذابتر درمیومد.درکل سریال خوبی بود
💬 دیالوگهای ماندگار:
📌 پینوشت:
- ۷.۱k
- ۰۱ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط