ﺁﻥ ﻭﻗﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺪﻳﻢﻫﺎ ﻧﺒﻮﺩ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﭼﻄﻮﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﻣﻲﺧﻮﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻭ

ﺁﻥ ﻭﻗﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻗﺪﻳﻢﻫﺎ ﻧﺒﻮﺩ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﭼﻄﻮﺭ ﺣﺴﺮﺕ ﻣﻲﺧﻮﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﺸﺎﻥ ﮔِﻠﻪ ﻭ ﺷﻜﺎﻳﺖ
ﻣﻲﻛﺮﺩﻧﺪ؟ ! ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻗﺖﻫﺎ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺁﺩﻡ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﻮﺍ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻗﻌﺎً ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺳﺨﺘﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ! ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭﻗﺘﻲ ﻧﺎﻥ، ﮔﺮﺍﻥ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻳﺎﺩﺵﺑﺨﻴﺮ ! ﺧﺪﺍ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭِ ﺷﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻣﺮﺯﺩ ﻛﻪ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻱ ﺍﻳﻦ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻭﻗﺘﻲ
ﺭﻓﺖ ﻗﻴﻤﺖﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻳﺎ ﻣﺜﻼً ﻭﻗﺘﻲ ﺍﺯ ﺩﺳﺖِ ﺑﭽﻪﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺫِﻟّﻪ ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ
ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﻗﺪﻳﻢﻫﺎ ﻣﺎ ﺟﺮﺃﺕ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ ﺟﻠﻮﻱ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻣﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻴﻢ ﭼﻪ ﺑﺮﺳﺪ
ﻛﻪ ﺗﻮﻱ ﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﻢ ! ﻳﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﻓﺎﻣﻴﻠﺸﺎﻥ ﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﺳﺎﻝ ﺧﺒﺮﻱ ﺍﺯﺷﺎﻥ ﻧﻤﻲﮔﺮﻓﺖ ﻭ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺸﺎﻥ ﻭﻗﺖِ ﺳﺨﺘﻲ ﺗﻨﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﻣﻲﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩِ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﻲ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖِ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻛﺘﺎﺏ ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ ! ﺁﻥﻫﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﻣّﺎ ﻣﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﭼﻮﻥ
ﭼﻴﺰﻱ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺑﻪ ﺍﺳﻢِ ﮔﺬﺷﺘﻪ . ﺍﻣّﺎ ﻳﺎﺩﻣﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺷﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍُﺭﺩَﻧﮕﻲ ﺍﺯ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻴﻢ؛ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻛﺮﺩﻩﺍﻳﻢ ﻭ ﺗﺤﻮﻳﻞِ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ ﻭ ﺍﺻﻼً ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﻤﻲﭘﺮﺳﻴﻢ ﻣﺎ ﭼﻪ ﮔُﻠﻲ ﺑﻪ ﺳﺮِ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﺁﺷﻨﺎ ﺯﺩﻩﺍﻳﻢ ﻛﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﺁﺷﻨﺎ ﻧﺼﻒِ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺮِ
ﻣﺎ ﺑﺰﻧﺪ؟ !