مَــن

مَــن
هرچه مینویسم
یک واژه اش کم است
بـاران که ببارد
اقاقی ها کـه گــل بدهند ،
زیر درخـت های انـار
دور از چشم خرمالـوها و نارنگی هـا
پـاورچیـن
یـــواشڪی ،
عشـــــق را مـی دزدم ،بـه صلیـبش میکـشم
و شـادمـانه مـی رقصـم ،

. . . فتـح بزرگیسـت
. . . شیریـن و جـــــاودان .