پیام تهیونگ در آلبوم ARIRANG

پیام تهیونگ در آلبوم ARIRANG
‌
این متنو دارم می‌نویسم با این فکر که فقط آرمی‌ها قراره ببیننش.
آرمی… خیلی منتظر موندین، نه؟ انقدر طول کشید که همو ببینیم که حس می‌کنم یه کم از رو فرم خارج شدم. اصلاً از کجا شروع کنم؟ اول از همه… همونطور که آرمی‌هامون می‌دونن، سربازی اصلاً کار راحتی نبود.
خیلی دلم می‌خواست ببینمتون، می‌خواستم هرچی زودتر آهنگا رو بدم بیرون. بعضی وقتا خواب می‌دیدم باهم کنسرت داریم، بعد که بیدار می‌شدم می‌دیدم بالشم یه کم خیس شده… هی با خودم می‌گفتم این زمان کی تموم میشه بالاخره. به محض اینکه خدمتم تموم شد، دلم می‌خواست بدوم سمت آرمی، دقیقاً مثل پرش طول! داد بزنم: «اومدم!»
ولی خب… برای اینکه بیام سمتتون، آهنگ لازم بود، اونم آهنگایی که بشه باهاشون خفن وارد شد، که نداشتیم. پس خودم درستشون کردم. تادااا! آماده کردنشون خیلی طول کشید، ولی توی این مدت همش داشتم آینده‌مون با آرمی رو تو ذهنم تصور می‌کردم. من و بچه‌ها خیلی زحمت کشیدیم، با اینکه انتظار کشیدن واقعاً سخت بود، ولی خودمونو کنترل کردیم و حسابی آماده شدیم.
این آلبوم شاید شروع «BTS 2.0» باشه. ممکنه آهنگا یه کم متفاوت به نظر بیان، ولی واقعاً براشون زحمت کشیدیم، پس حتماً گوش بدین. و مرسی که اینهمه صبر کردین.
می‌دونم این مدت چقدر طولانی و سخت بود، کلی سختی سر راه بود… ممنون که بهمون ایمان داشتین و منتظر موندین. از این به بعد فقط بریم سمت لحظه‌های خوب. و… خب، می‌دونین که منم منتظر بودم! چون با هم منتظر موندیم، پس خیلی خیلی دوستمون داشته باشین (کلی نازمون کنین). من کاری می‌کنم هیچوقت از طرف ما خجالت نکشین. همه عشقی که بهم دادین رو جبران می‌کنم. دوستتون دارم.
و… مامان‌بزرگ، ممنون که از اون بالا مراقبم بودی تا سالم بمونم و اتفاقی برام نیفته.