ﺧﻮﺍﺏ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺩﯾﺪﻡ، ﺑﺴﺘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺍﺏ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺩﯾﺪﻡ، ﺑﺴﺘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﭘﺮ ﮔﺸﻮﺩﻡ، ﺗﺎ ﭘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺩﺭﺩﻫﺎ ﺧﻮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻟﺐ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺣﻨﺠﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺗﺎ ﻃﻮﺍﻑ ﻋﺸﻖ ﺑﺮ ﺷﻤﻊ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﺎﻝ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﻧﻪ، ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﻣﻦ ﻏﻼﻡ ﻫﻤﺖ ﻋﺸﻘﻢ، ﻃﺮﯾﻘﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﮑﻪ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮ ﮐﺮﺩﯼ، ﻻﺟﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺷﺪ ﻋﺼﺎﯾﻢ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﺗﺎ ﮐﻪ ﭘﯿﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﻢ
ﻋﻘﻞ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺣﺴﻦ ﺧﺘﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﻏﺰﻝ ﺑﺎﺷﯽ، ﻭﻟﯽ
ﯾﺎﺩﺕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ، ﻗﻠﻢ ﺑﺎ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﭘﺮ ﮔﺸﻮﺩﻡ، ﺗﺎ ﭘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺩﺭﺩﻫﺎ ﺧﻮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻟﺐ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺣﻨﺠﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺗﺎ ﻃﻮﺍﻑ ﻋﺸﻖ ﺑﺮ ﺷﻤﻊ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﺎﻝ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﻧﻪ، ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﻣﻦ ﻏﻼﻡ ﻫﻤﺖ ﻋﺸﻘﻢ، ﻃﺮﯾﻘﻢ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﮑﻪ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮ ﮐﺮﺩﯼ، ﻻﺟﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺷﺪ ﻋﺼﺎﯾﻢ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﺗﺎ ﮐﻪ ﭘﯿﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﻢ
ﻋﻘﻞ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺣﺴﻦ ﺧﺘﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﻏﺰﻝ ﺑﺎﺷﯽ، ﻭﻟﯽ
ﯾﺎﺩﺕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ، ﻗﻠﻢ ﺑﺎ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﺁﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ
- ۶۴۹
- ۰۵ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط