نمیدانم

نمیدانم
شعر و شاعری
شاید بیهودگی بود ...
شاید عشق
شاید گلهای کنار باغچه
شاید بارانی که عطر میپاشید
شاید همه اش
پوچ و تو خالی بود ...
شاید ذهنیت ما
به اشتباه رنگین کمان بود
رنگی نبود
سیاه و سفید بود ...
شاید اصلا
مردم شهر
پاورچین از کنار واژه های شکسته میگریختند
مبادا پاییز بزند
مبادا حرفهای قشنگی که
که زیر باران درگوش هم نجوا میکردند
خراب شود ...
به گمانم ترانه ها هم
ترانه نبود
واژه های بیگانه ای
خود را به جای شعر جا میزدند
و ما باور میکردیم
که باران می بارد ..