نادر ابراهیمی در کتاب یک عاشقانه آرام میگوید:

نادر ابراهیمی در کتاب یک عاشقانه آرام میگوید:
قلب مهمانخانه ای نیست که آدم ها بیایند، دو سه ساعت یا دو سه روز در آن بمانند و بعد بروند...
قلب لانه گنجشک نیست که در بهار ساخته شود و در پاییز باد آن را با خودش ببرد...
قلب راستش نمیدانم چیست...
اما این را میدانم که فقط جای آدم های خیلی خوب است...
قلب چاه دلخوری نیست که به وقت بدخلقی، سنگریزه ای بیندازی تا صدای افتادنش را بشنوی...
قلب آیینه ایست که با هر شکستنش چند تیکه میشود و یکپارچگی اش را از هم میپاشد. ..
قلب قاصدکیست که اگر پرهایش را بچینی دیگر به آسمان اوج نمی گیرد...
قلب برکه ایست که آرامشش به یک نگاه به هم میخورد...
قلب اگربتواند کسی را دوست بدارد خوبی ها و حتی زخم زبانهایش را نقش دیوارش میکند...
فقط این را میدانم؛
قلب وسعتی دارد به اندازه حضور خدا...
من حرمی مقدس تر از قلب سراغ ندارم..
قلبت همیشه پر عشق.