#شکفتن.ماه

#شکفتن.ماه

زمین مدینه، با نیم­ نگاه خورشید، روشنایی می­گرفت و تابش طلایی آفتاب، جمعه،چهارمین روز شعبان سال 26 هجری را نوری دیگر می­بخشید. بلور دل­های شیفتگان امیرالمؤمنین علی(ع)، لبریز از شور و عشق می­شد و کوچه­ های بنی ­هاشم، آغوش خود را به روی زائران خانه حضرت می ­گشود. چهره علاقه مندانِ اهل بیت را شبنم شادی فراگرفته بود و برای دیدار نورسیده مولای خویش، بر یکدیگر پیشی می گرفتند. «ماه» تازه در مدینه طلوع کرده بود. شور و هلهله، خانه علی(ع) و فاطمه کلابیه را فراگرفته بود. ام ­البنین، قنداقه عزیز خود را تقدیم علی(ع) کرد. امام، فرزند دلبند خود را به سینه چسبانید. بُهت و حیرت، نگاه اطرافیان را ربود و همگان از پیوند «مهر» و «ماه»، لب به تبریک گشودند.
چون نسیم اذان و اقامه بر روان پاک و سپید طفل فرونشست، امام(ع) با واژه­ای مهرآفرین و روح ­افزا، نام فرزند خود را بیان فرمود: «عباس» یعنی شیر بیشه شجاعت و قهرمان میدان نبرد.
، سپهسالار عشق؛
میلاد با سعادت حضرت ابولفضل (ع) ماه بنی هاشم و روز جانباز بر همه دلیرمردان میهن و دوستان عزیزم خجسته و مبارک باد
🌹 ❤ 🌹 ❤ 🌹 ❤ 🌹 ❤ 🌹

@d_f ✍