#عطر_سگ_بی_اهمیت

#عطر_سگ_بی_اهمیت
#پارت۱

از بون ات
(صبح)
*سونگمین به فکر اهنگش بود چون میخواست این روز ها اپلودش کنه*
*اعضا رفته بودن بیرون ولی سونگمین با اعضا بیرون نرفت*
*سونگمین فکر کرد فقط خودش توی خونه اس
برای همین برای خودش داشت غذا درست میکرد
بنگچان هم نرفته بود ولی به سونگمین نگفت که اون هم خونس*
*رفت توی اشپز خونه و سونگمین رو دید*
*بنگچان رفت سمت سونگمین و از پشت بغلش کرد*
*سونگمین هم چون میدونه فقط بنگچانه که اینجوریی بغلش میکنه فهمید که بنگچانه*
*هیچی نگفت و تمرکزش به غذا درست کردن بود
بنگچان چونش رو روی شونه سونگمین گذاشت و به غذا نگاه کرد*
بنگچان: داری چی درست میکنی؟
سونگمین: (یه غذا مثلااا)
بنگچان: چرا با اعضا نرفتی بیرون؟ یکم حال و هوات عوض میشد
سونگمین: حوصله سرو صدا نداشتم میخواستم یکم اروم باشه همه جا، تو چرا نرفتی
*بنگچان خندید و گفت*: نمیدونم (اییی دارم زرنگکگگ معلومه که میخواستی با سونگمینت تنها باشیییییی)
*سونگمین تظاهر کرد که باورش شد و هیچی نگفت*
بنگچان: دیروز خیلی خوش گذشت با اعضا کلی خندیدیم
سونگمین : اره خیلی خوب بود هنوز هم تعجب میکنم که چرا چانگبین اون شوخی رو انجام داد باهام وقتی صورت جونگین رو دیدم صورت تو هم رفته بود

*وقتی سونگمین درباره اون کار چانگبین گفت صورتش تو هم رفت و یکم دستاش رو مشت کرد*
*سونگمین متوجه تغیر صورت و عصبانیت بنگچان شد*
سونگمین: چیزه بدی گفتم که عصبی شدی؟‌
بنگچان: نه.نه چیزه مهمی نیست