3/4 نکته‏ها و پیام های سوره مائده آیه 67:

3/4 نکته‏ها و پیام های سوره مائده آیه 67:

5- محتوای این پیام مهم که در اواخر عمر شریف پیامبر صلی الله علیه و آله نازل شده چیست؟
روایات بسیاری از شیعه و سنّی، ما را از تحیّر نجات داده و راه را نشان می‏دهد. روایات می‏گوید: آیه مربوط به هجدهم ذیحجه سال دهم‏هجری در سفر حجةالوداع پیامبر اسلام است، که آن حضرت در بازگشت به سوی مدینه، در مکانی به نام «غدیر خم» به امر الهی فرمان توقّف داد و همه در این منطقه جمع شدند. مکانی که هم آب و درخت داشت و در گرمای حجاز، کارساز بود و هم محلّ جداشدن کاروان‏های زائران مکّه بود و اهل یمن، عراق، شام، مدینه و حبشه از هم جدا می‏شدند.
در آنجا، پیامبر خدا در میان انبوه یاران، بر فراز منبری از جهاز شتران قرار گرفت و خطبه‏ای طولانی خواند. ابتدای خطبه، توحید، نبوّت و معاد بود که تازگی نداشت. سخن تازه‏ای که بود این بود که پیامبر، خبر از رحلت خود داد و نظر مسلمانان را نسبت به خود جویا شد. همه نسبت به کرامت و عظمت و خدمت و رسالت او در حد اعلا اقرار کردند. وقتی مطمئن شد که صدایش به همه‏ی مردم، در چهار طرف می‏رسد، پیام مهم خود را نسبت به آینده بیان کرد. و فرمود: «مَن کنتُ مولاه فهذا فعلیّ مولاه» هر که من مولای اویم، علیّ مولای اوست و بدین وسیله جانشینی حضرت علی علیه السلام را برای پس از خود به صراحت اعلام داشت.
امّا پس از وفاتش، وقتی حضرت زهرا علیها السلام به در خانه‏های مردم می‏رفت و می‏گفت: مگر نبودید و نشنیدید که رسول خدا در غدیر خم چه فرمود؟ می‏گفتند: ما در غدیر خم، در فاصله دوری بودیم و صدای پیامبر را نمی‏شنیدیم!! اللّه اکبر از کتمان، از ترس، از بی‏وفایی و از دروغ گفتن به دختر پیامبر خدا.
آری، مردم با دو شاهد، حقّ خود را می‏گیرند، ولی حضرت علی علیه السلام با وجود ده‏ها هزار شاهد، نتوانست حقّ خود را بگیرد. امان از حبّ دنیا، حسادت و کینه‏های بدر و خیبر و حنین که نسبت به حضرت علیّ علیه السلام در دل داشتند.

6- امام باقر علیه السلام فرمودند: «بُنی الاسلام علی خمس علی الصلاة و الزّکاة و الصوم و الحج و الولایة و لم یناد بشی‏ء کما نودی بالو لایة فاخذ النّاس بارباع و ترکوا هذه»، اسلام بر پنج چیز استوار است: بر نماز، زکات، روزه، زکات و ولایت اهل‏بیت و چیزی به اندازه‏ی ولایت مورد توجّه نبود، امّا مردم چهارتای آن را پذیرفتند و ولایت را ترک کردند!

7- امام رضا علیه السلام فرمود: بعد از نزول این آیه که خداوند ضامن حفظ رسول اکرم صلی الله علیه و آله شد، «وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ» پیامبر هر نوع تقیّه را از خود دور کرد.