به او گفتم ، میخواهم طرحی از کوه بکشم که مرا در آغوش بگیر

به او گفتم ، میخواهم طرحی از کوه بکشم که مرا در آغوش بگیرد .
گفت : برای چه ؟
گفتم : میترسم . من از صمیمی شدن با آدمها میترسم .
آدم ها از یک جایی در زندگی ات پیدا می شوند که فکرش را نمی‌کنی و بعد در جایی گم می ‌شوند که شبها با خیال خامی بخوابی و صبحها با امید مضحکی بیدار شوی
گفت : تو در این شرايط چکار میکنی ؟
گفتم : مطمئن ام این جور وقتها من کر و لال شوم .
مکثی کرد و خیلی راحت در چشم های مضطربم نگاه کرد و گفت میخواهد برود
خب آدمی ست ديگر..!
دیدگاه ها (۱)

نمیدانم چرا؟اما تو را هرجا ک می بینمکسی انگار میخواهد زمن،تا...

فرار من

پارت نهم - تنها گناهم عشق بود

زندگی

از تمامِ آدمها فاصله بگيرى...

بیشتر آدمها دوستش دارند، این البته زیاد شامل مادرم نمی‌شود! ...

گاهى در زندگىبه نقطه اى ميرسى،كه ميخواهى از تمامِ آدمها فاصل...

متنی زیبااز تهمینه میلانیدرحالیکه خسته ازکارروزانه به خانه ا...

#طرح_خوانش_ده_روز_آخر #فصل_اول #قسمت_سه__🍃🌸🍃🌸🍃_... ابراهیم م...

حتما بخونید*زمخت نباشیم*از : تهمینه میلانیته پیازو رنده رو پ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط