ﺑﻪ ﺧـــﺪﺍﺣﺎﻓــﻈﯽِ ﺗــﻠﺦِ ﺗــﻮ ﺳــﻮﮔـــﻨﺪ، ﻧـﺸـــﺪ

ﺑﻪ ﺧـــﺪﺍﺣﺎﻓــﻈﯽِ ﺗــﻠﺦِ ﺗــﻮ ﺳــﻮﮔـــﻨﺪ، ﻧـﺸـــﺪ
ﮐﻪ ﺗــﻮ ﺭﻓـــﺘــــﯽ ﻭ ﺩِﻟـﻢ ﺛــﺎﻧﯿﻪ ﺍﯼ ﺑــَﻨﺪ ﻧـﺸـــد
لَبـــــِ ﺗـــﻮ ﻣــﯿﻮﻩ ﯼِ ﻣــَﻤﻨﻮﻉ ، ﻭَﻟــﯽ لَبـ ـهــایــم
ﻫَﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﻃﻌـﻢِ لبــــِ ﺳُﺮﺥِ ﺗــﻮ ﺩِﻝ ﮐـﻨﺪ، ﻧـــﺸــﺪ
ﺑﺎﭼﺮﺍﻏﯽ همه جا ﮔــﺸﺘــﻢ ﻭ ﮔﺸــــﺘـﻢ ﺩﺭ ﺷـﻬﺮ
ﻫﯿـــــــﭻ ﮐـــﺲ !
ﻫﯿـــــــﭻ ﮐــــســـــ ﺍﯾﻨـــﺠﺎ ﺑﻪ ﺗـــﻮ ﻣﺎﻧـﻨﺪ ﻧﺸــﺪ
ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺩِﻝِ ﻣَـــﻦ ﺟــــﺎﯼ ﺧــــﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﺟـــﺎﻧﺸﯿﻦِ ﺗــﻮ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﯿــﻨـــﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧــﺪ ﻧـﺸــﺪ
ﺧــﻮﺍﺳﺘــــﻨﺪ ﺍﺯ ﺗــﻮ ﺑﮕﻮﯾﻨــﺪ ﺷــﺒــــﯽ شاعرهـا
ﻋــــٰاقِبَتـــ ﺑﺎ ﻗـﻠـــﻢِ ﺷـﺮﻡ ﻧﻮﺷﺘــﻨﺪ : ﻧﺸــــــــــﺪ