.
.
.
فاطمه! ای گلواژهٔ آفرینش!
کجا زبان ما را رسد که وصف تو گوییم و کجا به اندیشه ما آید که ذکرتو آریم، و کجا توان قلم بُوَد که نقش حُسْن تو نویسد و کدام آینه است که درخشش نور تو را بتاباند؟! آنگاه که خدای متعال در وصف تو چنین گوید:
این آفریده من، پرتویی از نور من است که در آسمانم جایش داده‌ام؛ او را از عظمت بی انتهای خویش آفریده ام؛ او را از صلب پیامبری از پیامبرانم خارج خواهم گردانید که برترین پیامبران است؛ از این نور، امامانی را بر می انگیزم که امر مرا بر پای می دارند و به حقیقت من رهنمون می شوند؛ ایشان را جانشینان خویش در روی زمین، بعد از خاتمه وَحیَم، قرار خواهم داد{۱}
۱-هذا نور من نوری و أسکنته فی سمائی، خلقته من عظمتی.. بحار الانوار/ ج 43/ص 12/ ح 5.
.
فاطمه! ای گلواژهٔ آفرینش!
کجا زبان ما را رسد که وصف تو گوییم و کجا به اندیشه ما آید که ذکرتو آریم، و کجا توان قلم بُوَد که نقش حُسْن تو نویسد و کدام آینه است که درخشش نور تو را بتاباند؟! آنگاه که خدای متعال در وصف تو چنین گوید:
این آفریده من، پرتویی از نور من است که در آسمانم جایش داده‌ام؛ او را از عظمت بی انتهای خویش آفریده ام؛ او را از صلب پیامبری از پیامبرانم خارج خواهم گردانید که برترین پیامبران است؛ از این نور، امامانی را بر می انگیزم که امر مرا بر پای می دارند و به حقیقت من رهنمون می شوند؛ ایشان را جانشینان خویش در روی زمین، بعد از خاتمه وَحیَم، قرار خواهم داد{۱}
۱-هذا نور من نوری و أسکنته فی سمائی، خلقته من عظمتی.. بحار الانوار/ ج 43/ص 12/ ح 5.
- ۳۴۵
- ۱۶ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
