پارت (۱۲)

پارت (۱۲)

رو به روی آینه ایستاده بود و به کمک دنیل، کت گرونقیمت و
مشکیرنگی که برای امروز انتخاب کرده بود رو به تن می کرد.
بدون اینکه نگاهش رو از آینه و ظاهر همیشه آراسته ش بگیره،
گره کرواتش رو کمی محکمتر کرد. انگشت هاش برای چند لحظه
در همون نقطه متوقف شدن و ناخودآگاه به درون افکارش پرت
شد. برای چند لحظه فقط نگاه کرد... به خودش، کروات سیاه رنگش
و مرد چهل و هشت سالهای که درست پشت سرش ایستاده بود.
اگر همین حاال، توی همین اتاق، کرواتش رو دور گلوی اون مرد
می پیچید و با هر فشاری که وارد میکرد، از تقالهای خفهشدهی
جسمش و فریاد های بی صدای روحش لذت می برد، ممکن بود موها
و لباسهاش نامرتب بشن؟ اگر ماشهی اسلحهش رو درست زمانی
که روی پیشونیش هدف گرفته بود، می کشید چی؟ خون کثیفش
ملحفههای سفید رنگ تخت رو لکهدار می کرد؟ اگر...

_پدرتون خواستن حتماً توی مهمونی امشب

شرکت کنید، قربان.
صدای تکراری دنیل، به یکباره اون رو از باتالقی که برای خودش
ساخته بود و هر لحظه بیشتر توش فرو می رفت بیرون کشید و هر
دو نفرشون رو نجات داد.

بدون اینکه به سمت دنیل برگرده، ابرو هاش رو باال انداخت، دستش
رو به طرف عطر همیشگیش دراز کرد و اون رو برداشت.
همونطور که از اون به گردن و پیرهن سفید رنگش می زد، با لحنی
سرشار از بیخیالی گفت:
_این روزها سرم شلوغه، باید کمی به کار هام رسیدگی کنم. ازشون
تشکر کن و بگو نمیتونم حضور داشته باشم.
دروغ گفت! عادتی که هر روز انجامش می داد و کم و بیش بخشی
از هویتش شده بود.

_ _این سومین بار در این هفتهست که توی مهمونی پدرتون شرکت
نمیکنید!

_تشکر کن و بگو...

_انتخاب با شما نیست قربان! این یک دستور از طرف پدرتونه.

جونگکوک خواست که حرفش رو تکرار کنه و مثل همیشه از
رویارویی با آدم هایی که دلیل تجمعشون فقط ثروت و سیاست بود
نه عشق یا حتی دوستی، فرار کنه اما با شنیدن جملهی دنیل،
کلماتش رو خور د؛ چرا که پدرش شخصاً دستور داده بود و جونگکوک باید اون دستور رو اجرا می کرد. نه به خاطر احترام یا
محبت... و نه حتی به علت ترس، فقط و فقط به خاطر اینکه بودن
زیر ذرهبین آدمی که به راحتی میتونست جلوی عملی شدن
نقشه هاش رو بگیره، خطرناک بود. همین االنش هم رفتار هاش به
اندازه ی کافی توسط دنیل کنترل می شد. نباید ریسک میکرد...
نه حاال که موفقیت فقط چند قدم دورتر ازش ایستاده بود.
جونگکوک باالخره به سمت دنیل برگشت و بدون اینکه تغییری
در حالتش ایجاد کنه، گفت:
_بسیار خب... به پدر بگو به خاطر احترامی که براشون قائلم کار هام
رو به وقت دیگه ای موکول می کنم.
دیدگاه ها (۱)

_فقط خوش‌تیپ؟!-مهربون، خوش‌اخلاق، دوست‌داشتنی..._ادامه بده، ...

𝑻𝒆𝒎𝒑𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒂𝒅𝒐𝒘سایـہ و وسوسـہ𝐏𝐚𝐫𝐭 ۱۰۶گناهش به‌خاطر کسی...

نخ هایی که دلم رو بهت دوخت

Why Did I Fall in Love with You?P¹⁶ | چند روز بعد | ویو خونه...

𓆩 پارت ۷۱ 𓆪 🖤جیمین با عصبانیت گوشی رو محکم توی دستش گرفت.ـ ا...

### جونگکوک – فرصتی برای دوباره خندیدنصبح شده بود، اما تو حت...

dark life = 45کل روز، ات توی کتابخانه گذروند. سعی کرد خودش ر...

**پارت ۲۴**به محض اینکه ماشین توی محوطه‌ی تاریک و سنگیِ عمار...

فصل دوم : جمله ای جبران ناپذیر زنگ ورزش که خورد، همه با سروص...

𝑴𝒀 𝑺𝑨𝑽𝑰𝑶𝑼𝑹P⁶بعد از شام، هر دو به بالکن رفتن .شهر زیر پاشون ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط