🚔 در مورد اتوبان تهران _ شمال بیشتر بدانید _ ادامه

ویژگی‌های انحصاری آزادراه

طول آزادراه تهران – شمال ۱۲۱ کیلومتر است و در مجموع ۱۸۰ رشته تونل در باند رفت و برگشت به طول تقریبی ۱۰۰ کیلومتر وجود دارد. (بلندترین آن‌ها تونل‌های تالون و البرز هستند) تعداد پل‌های بزرگ این مسیر در باند رفت و برگشت جمعاً ۹۵ دستگاه به طول تقریبی ۱۳ کیلومتر می‌باشد. حداکثر شیب طولی مسیر ۶ درصد است. از جمله اهداف و ویژگی های مهم این آزادراه باید به کاهش ۳۵درصدی سوخت نسبت به جاده موجود اشاره کرد.

طرح اولیه

پروژه آزادراه تهران-چالوس به منظور تأمین ارتباط مطمئن، سریع، و ارزان بین منطقه شمالی و مرکزی کشور و سهولت ارتباط با کشور‌های همسایه شمالی در حال اجراست. طرح اولیه آن سال ۱۳۵۳ داده شد که پس از انقلاب سال ۵۷ مطالعات مسیر آزادراه از سوی وزارت راه و ترابری به مسابقه گذاشته شده و بهترین طرح توسط هیئتی متشکل از وزارت راه و ترابری و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی نهاد ریاست جمهوری کشور انتخاب شد. درضمن، در طرح کالبدی منطقهٔ گیلان و مازندران و مجموعهٔ راهبرد‌ها و سیاست‌ها، که در سال ۱۳۷۳ به تصویب شورای عالی معماری و شهرسازی رسیده، بر ساخت یک راه ارتباطیِ سریع میان تهران و غرب مازندران تأکید شده‌است. این آزادراه بخشی از «آزادراه سراسری شمال-جنوب» است که کوتاه‌ترین مسیر ارتباطیِ دریای خزربا خلیج فارس بوده و در ترانزیت منطقه نقش عمده‌ای را بر عهده خواهد داشت.

طولانی شدن فرایند افتتاح طرح

احداث این آزادراه از حدود ۲۷ سال قبل در برنامه اجرایی قرار گرفت. این آزادراهِ تهران‌شمال در سال‌های اولیه در اولویت پروژه‌های عمرانی دولت‌های ایران قرار نداشت، اما در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ یک دوره فعالیت چشم‌گیر صورت گرفت که منجر به احداث و بهره‌برداری از منطقه ۴ آن شد، براساس سیاست دولت یازدهم نیز، آغاز به کار مجدد و جدی‌ترِ ساخت آزادراه تهران-شمال در دستور کار قرار گرفت و طی ۵ سال پیشرفت فیزیکی این آزاد راه نسبت به دولت‌های نهم و دهم و پیش‌ازآن قابل قبول‌تر بود و همچنین در ادامه با روی کار آمدن دولت یازدهم و دوازدهم ایران عملیات اجرایی بر روی منطقه یک و ۲ بدون وقفه از سال ۱۳۹۳ به‌طور جدی شکل گرفت که با مشاهده روند اجرایی پروژه نشان از این بود که هیچ‌یک از نقاط تعطیل نبوده‌است و در واقع پروژه از سال ۱۳۹۵ عملاً شروع شده‌است و به‌طورکلی درحالیکه برای حدود ۱۷ سال پروژه با پیشرفت سالانه حدود ۱٫۵ درصد پیگیری می‌شد، اما در سال‌های ۱۳۹۲ به بعد ماهانه پیشرفت ۱٫۵ درصد نیز به ثبت رسیده‌است.