ﻓﺮﺻﺘﻮ که ﺑﺰﺍﺭﯼ ﺑﮕﺬﺭﻩ؛ " ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ " ﻣﯿﺸﻪ " ﺍﻭﻥ ﺯﻣﺎﻥ "

ﻓﺮﺻﺘﻮ که ﺑﺰﺍﺭﯼ ﺑﮕﺬﺭﻩ؛ " ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ " ﻣﯿﺸﻪ " ﺍﻭﻥ ﺯﻣﺎﻥ "
ﻣﯿﺸﻪ ﻣﺜﻪ ﭼﺎﯼ ﯾﺦ ﮐﺮﺩﻩﺀ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺸﻕ ﺩﻣﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ
ﯾﺎﺩﺕ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺨﻮﺭﯾﺶ، ﺩﯾﮕﻪ، ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺩﻫﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻃﻌﻢ ﺗﻠﺦ ﻭ ﮔﺲ ﺍﻭﻥ ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﻗﻨﺪ ﻭ ﺷﮑﻼﺗﯽ ﺑﻪ ﻣﺬﺍﻕ ﻫﯿﭻ ﻃﺒﻌﯽ
ﺧﻮﺵ
ﻧﻤﯿﺎﺩ؛
ﺧﻮﺭﺩﻩ نمیشه ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺸﻪ،
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﺶ ﺩﻭﺭ.
" ﻓﺮﺻﺖ " ﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﺰﺍﺭﯼ ﺑﮕﺬﺭﻩ
ﻣﯿﺸﻪ ﻣﺜﻪ ﺁﺏِ ﺗﻨﮓِ ﻣﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻭﻗﺘﺶ ﻋﻮﺽ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﻭﻧﻮﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﻢ ، ﻣﺎﻫﯽ ﻧﻤﯿﺸﻪ.
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﻴﭻﻛﺲ ﻧﻤﯿﻤﻮﻧﻪ
ﻗﺪﺭ ﻟﺤﻈﺎﺗﻮ ﺑﺪﻭﻧﯿﻢ/.