کودکی کنجکاو می پرسد: ایها الناس ، عشق یعنی چه؟

کودکی کنجکاو می پرسد: ایها الناس ، عشق یعنی چه؟
دختری گفت: اولش رویا آخرش بازی است و بازیچه
مادرش گفت: عشق یعنی رنج

پینه و ز خم و تاول کف دست
پدرش گفت: بچه ساکت باش بی ادب ، این به تو نیامده است
رهروی گفت: کوچه ای بن بست سالکی گفت: راه پر خم و پیچ
در کلاس سخن معلم گفت: عین و شین است و قاف ، دیگر هیچ
دلبری گفت: شوخی لوسی است تاجری گفت : عشق کیلو چند؟
مفلسی گفت: عشق، پرکردن شکم خالی زن و فرزند
شاعری گفت: یک کمی احساس مثل احساس گل به پروانه
عاشقی گفت: خانمان سوز است بار سنگین عشق بر شانه
شیخ گفتا: گناه بی بخشش واعظی گفت : واژه بی معناست
زاهدی گفت: طوق شیطان است محتسب گفت: منکر عظما است
قاضی شهر عشق فرمود حد هشتاد تازیانه به پشت
جاهلی گفت: عشق را عشق است پهلوان گفت: جنگ آهن و مشت
رهگذر گفت: طبل تو خالی است یعنی آواز آن ز دور خوشست
دیگری گفت: از آن بپرهیزید یعنی از دور کن بر آتش دست
چون که بالا گرفت بحث و جدل بین آن قیل و قال من دیدم
طفل معصوم با خودش می گفت: من فقط یک سوال پرسیدم !

محمدرضا عالی پیام