بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دهم : زیارت عاشورا با نگاهی دیگر - دکترین مجاهدت در راه خدا :
اللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ وَابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبادِ، اللَّعِينُ ابْنُ اللَّعِينِ عَلَىٰ لِسانِكَ وَ لِسانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ... خداوندا! این روز، روزی است که به آن تبرّک جستند بنی‌امیه و فرزند جگرخوار، آن لعنت‌شده فرزند لعنت شده بر زبان تو و زبان پیامبرت صلوات خدا بر او و خاندانش ... .
وَهٰذَا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَآلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِ - و امروز، روزی است که خوشحال شدند به آن خاندان زیاد و خاندان مروان، به خاطر کشتن حسین صلوات خدا بر او.
سران کفر و ظلم، هرگاه در جنگ، جنایت و توطئه‌ای به پیروزی می‌ رسند، به آن تبرک می‌جویند، از آن بهره‌ می‌برند و به یکدیگر تبریک می‌گویند؛ و تبریک یعنی آرزوی خیر پایدار. امیدوارند این دستاورد، تداوم و پایداری داشته باشد!
اما، لشکریان، جیره‌خواران، هواداران و پیروان، فقط خوشحال می‌شوند که رضایت ارباب را جلب کرده‌اند و زمینه برای فساد و خوشکذرانی آنها مساعدتر شده است!لذا در این زیارت بیان شده است که بنی امیّه به این پیروزی تبرک جستند و به هم تبریک گفتند، اما آل زیاد و آل مروان در طول تاریخ، به قتل امام حسین علیه السلام، خوشحال شدند!(ادامه دارد...)