‌
مگر چند بهار از عمرمان گذشته که اینقدر مصائب و اندوه از سر گذرانده‌ایم و اینقدر تجربه در پستوی وجودمان تلنبار شده!؟
مگر ما چند سالمان بود که اینقدر زود پیر شدیم؟
مگر ما چقدر طاقت داشتیم که دائما در حال دویدن باشیم و نرسیدن؟ مگر ما چقدر قوی بودیم؟
که تا یادمان هست، قصه‌ی مدارا بود و رنج بود و خشم بود و قصه‌ی آرزوهای محال بود و دلخوشی‌های دست نیافتنی!
مگر ما چند سالمان بود که اینقدر خاطرات تلخ و تجربه‌های ناخوشایند برای تعریف کردن داریم و در همزیستی با اندوه اینقدر حاذقیم؟
ما کجای این داستانیم که موهامان اینقدر زود سفید شده؟!

#هرچی‌فک‌میکنم‌میبینم‌قرار‌نبود‌تو‌این‌سن‌اینقد‌بی‌ذوق‌باشیم‌🙃🖤
دیدگاه ها (۰)

صحنه هایی که باعث شدن غم رو با تمام وجودم حس کنیم

نازهای یک زنهمیشه تازگی داردربطی به سن و سالش نداردفقط کسی ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط