🌷به کدامین گناه؟ / پای صحبت اطرافیان شهید آرمان علیوردی به مناسبت چهلم شهید.....🌷
وقتی فیلم شکنجهاش در فضای مجازی منتشر شد، موج شگفتی در بین مردم افتاد. به اولین مراسم این شهید سر زدیم و با بستگانش گفت و گو کردیم تا راوی گوشههایی از ماجرا و زندگی شهید باشیم.
آشوبهای احساسی که پر از فضای آماده مداخله سودجویان است، روز چهارشنبه و به بهانه چهل روز بعد از مرگ یک دختر، بعد از مدتی سکوت، دوباره بالا گرفته بود. نقطه اوج درگیریها هم غروب چهارشنبه بود که گروهک تروریستی داعش رقم زد و داغ ۱۳ عزیز را به دل ایران گذاشت.
اما حادثه شاهچراغ تنها داغ جانسوز چهارشنبه نبود. تهران، منطقه اکباتان هم آبستن حادثهای بود که دو روز بعد صدایش بلند شد. طلبه بسیجی، شهید آرمان علیوردی. از همان روز چهارشنبه فیلم شکنجه یک بسیجی در شبکههای مجازی دست به دست میشد. اما اینترنت قطع و وصل و خشونتها و اخبار تلخ و جانسوز این روزها کمتر کسی را مشتاق باز کردن تصاویری میکند که حاوی اخبار خشن باشد.
از اخبار شهدای حادثه تروریستی شیراز درنیامده بودم و آرتین و فیلمهای عامل انتحاری حرم شاهچراغ را مرور میکردم که فیلم شکنجه این بسیجی را باز کردم. یک فیلم که در حالت عمودی گرفته شده است. پسر جوانی است روی زمین نشسته است. سر و صورت کبود و خونیاش نشان از شکنجه دارد. پیراهنش را درآوردهاند و در نهایت مظلومیت به اطراف نگاه میکند. اطرافش را فقط صدا پر کرده که دارند به او فشار میآورند. ناسزا بگوید. به مقدسات توهین کند؛ و او … نمیگوید.
به او لگد میزنند. فیلم چنان صحنههای خشن دارد که اگر قرار بود در اینستاگرام ببینم قطعاً هشدار سنسیتیو میداد. در اینستاگرام اگر فیلمی تصاویر حاوی خون و ضربه و خشونت داشته باشد، به راحتی اجازه انتشار نمیدهد. به مخاطب هشدار میدهد که این فیلم حاوی محتوای خشونت آمیز است. آیا مطمئنید که میخواهید آن را ببینید؟ اگر مخاطب تمایلبه مشاهده داشته باشد آن را تایید میکند و تازه فیلم برای او قابل مشاهده میشود. اما در نهایت تعجب، در اینستاگرام هم این فیلم بدون این هشدار باز میشود. یا للعجب! این حد از آزادی بیان و عدالت در انتشار محتوا مرا به شگفت واداشته است.
آشوبهای احساسی که پر از فضای آماده مداخله سودجویان است، روز چهارشنبه و به بهانه چهل روز بعد از مرگ یک دختر، بعد از مدتی سکوت، دوباره بالا گرفته بود. نقطه اوج درگیریها هم غروب چهارشنبه بود که گروهک تروریستی داعش رقم زد و داغ ۱۳ عزیز را به دل ایران گذاشت.
اما حادثه شاهچراغ تنها داغ جانسوز چهارشنبه نبود. تهران، منطقه اکباتان هم آبستن حادثهای بود که دو روز بعد صدایش بلند شد. طلبه بسیجی، شهید آرمان علیوردی. از همان روز چهارشنبه فیلم شکنجه یک بسیجی در شبکههای مجازی دست به دست میشد. اما اینترنت قطع و وصل و خشونتها و اخبار تلخ و جانسوز این روزها کمتر کسی را مشتاق باز کردن تصاویری میکند که حاوی اخبار خشن باشد.
از اخبار شهدای حادثه تروریستی شیراز درنیامده بودم و آرتین و فیلمهای عامل انتحاری حرم شاهچراغ را مرور میکردم که فیلم شکنجه این بسیجی را باز کردم. یک فیلم که در حالت عمودی گرفته شده است. پسر جوانی است روی زمین نشسته است. سر و صورت کبود و خونیاش نشان از شکنجه دارد. پیراهنش را درآوردهاند و در نهایت مظلومیت به اطراف نگاه میکند. اطرافش را فقط صدا پر کرده که دارند به او فشار میآورند. ناسزا بگوید. به مقدسات توهین کند؛ و او … نمیگوید.
به او لگد میزنند. فیلم چنان صحنههای خشن دارد که اگر قرار بود در اینستاگرام ببینم قطعاً هشدار سنسیتیو میداد. در اینستاگرام اگر فیلمی تصاویر حاوی خون و ضربه و خشونت داشته باشد، به راحتی اجازه انتشار نمیدهد. به مخاطب هشدار میدهد که این فیلم حاوی محتوای خشونت آمیز است. آیا مطمئنید که میخواهید آن را ببینید؟ اگر مخاطب تمایلبه مشاهده داشته باشد آن را تایید میکند و تازه فیلم برای او قابل مشاهده میشود. اما در نهایت تعجب، در اینستاگرام هم این فیلم بدون این هشدار باز میشود. یا للعجب! این حد از آزادی بیان و عدالت در انتشار محتوا مرا به شگفت واداشته است.
- ۶.۲k
- ۱۶ آذر ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط