هیچ آغازی زیباتراز سلام نیست

هیچ آغازی زیباتراز سلام نیست
هر سلامے را خداحافظے در پے است و
هر شروعے را پایانے...
مدتہاست کہ نوشتن روے دیوار مجازے را آغاز کردیم...
گاهے یواشکے نوشتہ هامون مخاطب داشت و
هر روز مےنوشتیم بہ این امید کہ مخاطب نوشتہ هایمان و یا دوستانمان دلتنگےهایمان را بخوانند و حال و روزمان را بدانند...

گاهے نوشتیم کہ عشقمون را ثابت کنیم
گاهے نوشتیم تا شادےمون را قسمت کنیم
گاهے نوشتیم تا همدردے بیابیم براے غصہ هامون
گاهے نوشتیم براے ثبت عقایدمون
گاهے نوشتیم براے همدردے کردنمون
گاهے براے شنیده شدن !
گاهے براے دیده شدن !
گاهے براے خالے شدن !
تا بگوییم من و تو احساسمان مشترڪ است و
این وجہ اشتراڪ را جملہ اے زیبا بہ تصویر مےکشید
یعنے من و تو در یڪ لحظہ ما شده ایم !

گاهے نوشتیم براے خاص ترین مخاطب هاے دنیامون !
کسانے کہ حتے نفہمیدند و بعد از این هم شاید هرگز نخواهند دانست کہ چقدر برایمون خاص بودند !

گاهے پنہان کردیم بغض هاے شبانہ مون رو
لابلاے تڪ تڪ کلماتے کہ نوشتہ شد...
گاهے دقیقہ ها را گذراندیم تا زندگےمون رو در یڪ جملہ خلاصہ کنیم و دردشو رو این دیوارها بہ تسکین برسونیم...
در این دنیاے مجازے مےنوشتیم تا از حقیقت هاے آزار دهندهء دنیاے واقعےمون دور باشیم
اما گاهے مجبور مےشدیم در این فضاے مجازے هم تظاهر کنیم !
تظاهر بہ خوب بودن
بہ شاد بودن
بہ آرام بودن
گاهے تظاهر کردیم تا دل دوستانمان آرام باشد...
و گاهے در میان نوشتہ هامون خدا را گم مےکردیم و چقدر پریشان و کلافہ بودیم !
و گاهے کہ با یاد او آغاز مےکردیم
چقدر پُر امید مےشدیم !

و حال تو اے دنیاے مجازے
قسمتے از زندگے ما رو همراه خودت دارے !
اشڪ ها و لبخندها...
دلتنگےها و شادےها...
دردها و غصہ ها...
یڪ روز با تو شروع کردیم...
و هر لحظہ ممکنہ با تو وداع کنیم.
و با این کلمات بنویسیم؛
خداحافظ دوستان عزیزتر از جانم
خداحافظ همراهان مجازےام
کوچ این پرستو را با دعاے خیر و یادے هراز گاهی
بہ خاطره بدرقہ گر باشید و در برگہاے خاطرات
مرا زیبا یاد کنید...

شاید دوباره یڪ روز برگردم، تا عبورے دوباره تنہا سبزے شما را آرزو مےکنم
جان شما و جان خاطره هامان...