عزيز من!

عزيز من!
خوشبختى، نامه‌اى نيست كه يكروز، نامه‌رسانى، زنگ درِ خانه‌ات را بزند و آن را به دستهاى منتظر تو بسپارد. خوشبختى، ساختن عروسک كوچكى ست از يک تكّه خميرِ نرمِ شكلْ‌پذير...به همين سادگى، به خُدا به همين سادگى؛ امّا يادت باشد كه جنس آن خمير بايد از عشق و ايمان باشد نه هيچ چيز ديگر...
خوشبختى را در چنان هاله يى از رمز و راز، لوازم و شرايط، اصول و قوانين پيچيدهٔ ادراک‌ناپذير فرونبريم كه خود نيز درمانده در شناختنش شويم...
خوشبختى، همين عطرِ محو و مختصرِ تفاهم است كه در سراى تو پيچيده است.