سخنی‌ازاعماق‌روحم :)

من هم از اون دسته آدمام که موقع راه رفتن قدماشو میشمره عاام بهتره بگم زومه رو قدماش تا مبادا با چشمای آدمای غریبه برخوردکنه..
آخه میدونی به نظرم چشما خیلی خطرناکن..
بعضی از چشما جورین که قضاوت ازش چکه میکنه..
یاا بعضی از نگاها هیز و سرکشن ..
ولی بعضی از چشما مثل زندون میمونن..میدونی چیمیگم..
مثلا ترس از این دارم که نکنه معتاد چشمی بشم که مبادا مال من نشه
..
آخه سخته عاشق یکی بشی که نسبت بهت بی تفاوته..
چون هرشب تو خیالاتت سیر میکنی..باهاش حرف میزنی
بغلش میکنی ؛میبوسیش
ولی خورشید هر صبح بهت یاد آوری میکنه که جز خیالاتت
جای دیگه برای این کارا نیست..اون موقع است که حتی از دور نگاش
کردن هم باعث تسکینت میشه..البته بعضیا هم عشق زیبا میبینن چون دوطرفه شو تجربه کردن..
به نظر من عشق جذاب اما دردناکه!
خب دزیره بودن هم سخته دیگه..
نه میتونی قلبو راضی کنی
نه میتونی عقل و قانع کنی
اینطوری میشه که درد تو اعماق روحت فرو میره...
فک کنم این دلایل برای شمردن قدمام کافی باشه نه؟!

#عشق_واقعی_افسانست
دزیره ثابت کرده :)))