خوشا شیراز و وضع بی​مثالش خداوندا نگه دار از زوالشز رکن آ

خوشا شیراز و وضع بی​مثالش خداوندا نگه دار از زوالشز رکن آباد ما صد لوحش الله که عمر خضر می​بخشد زلالشمیان جعفرآباد و مصلا عبیرآمیز می​آید شمالشبه شیراز آی و فیض روح قدسی بجوی از مردم صاحب کمالشکه نام قند مصری برد آن جا که شیرینان ندادند انفعالشصبا زان لولی شنگول سرمست چه داری آگهی چون است حالشگر آن شیرین پسر خونم بریزد دلا چون شیر مادر کن حلالشمکن از خواب بیدارم خدا را که دارم خلوتی خوش با خیالشچرا حافظ چو می​ترسیدی از هجر نکردی شکر ایام وصالش