#نتیجه_گناه

#نتیجه_گناه
#عباسی

حقیر شمردن و فراموش کردن #گناه، به تدریج سبب غافل شدن از حضور دائم #خدا می شود و ایجاد فاصله.
هر چه حضور خدا بی رنگ تر شود، غیب هم او را به حال خود رها می کند و فراموشش می کند.
شکننده ترین انواع #عذاب ها، راه ندادن خدا، بنده را به خودش می باشد.
اما این راه ندادن دلیل غافل بودن #حق از بنده نیست. خیال نشود که اعمال #بنده بی پیگیری است.
بی ذره ای فرو گذاری و فتور، کارهای او ضبط می شود.
از عارضه های بنده به حال خود رها شده، فاحشگی (علنی شدن) در گناه است و گستاخی هر چه بیشتر.
اوج این ابتلا و #غضب بی گیر و بند، بند پررویی است و فریاد کردن #فساد، و "انا ربکم الاعلی" گفتن.
حتی در این مرحله هم #رحمت محیط بر غضب حضرت #رحمان، مشمول حال بنده است.
چون گناه فاحش بنده رها شده را در ملک گناه، بیشتر برای آبروداری و تنبه و گاه برای امتحان، با پرده #رحمانیت خود می پوشاند.

#حیدر_عباسی
شرح دعای هفتاد بند استغفار مولی الموحدین، ص 161 و 162