========================

========================
ما کجاییم و آنها کجا......!!!!
========================

***نیم نگاهی به مهمانان خاص خدا***
""""""""""""""""""""""""""""""


ياد ندارم نمازي را با تاخير خواند باشد
توجه اش به نماز زياد بود
ماه مبارك رمضان كه مي شد،
حرف كسي را گوش نميداد
دستور كتبي و شفاهي فرماندهانش هم افاقه نداشت!
با زبان روزه گاهي بايد روزي 8 _9 ساعت پرواز ميكرد.
نماز كه ميخواند اشكش سرازير مي شد
براي خيلي از خصلت هايش واقعا رياضت مي كشيد و مراقبت ميكرد.
هميشه خطرناك ترين و طولاني ترين پرواز ها براي عباس بود!
من مي دانستم كه چقدر آسمان را دوست داشت...
دستور هاي عدم پروازش كه مي امد مي گفت:
"صديقه! اينها نمي دانند من نمي توانم پرواز نكنم! بايد پرواز كنم"
راست مي گفت...
اين را خوب مي دانستم!
اما،
ان زمان كه خبر ديدارش را با خدا
در عرفات شنيدم...
به چشم ديدم،
دل كندن كسي كه آسماني ست
از آسمان چقدر دشوار است!
هنوز،
گاهي اوقات سحر ها
صداي مناجات هاي پر از اشك و سوزش را مي شنوم!