باغ سرما زده هرگز به بهارش نرسد

باغ سرما زده هرگز به بهارش نرسد
شاخهٔ بی گل و بی برگ به بارش نرسد "ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند"
تا که عاشق بکشد خار و به یارش نرسد

گر چه این زندگی از ریشه قمار است ولی
هر که دل باخت از اول به قمارش نرسد

تا ابد ای دل من با غم غربت سر کن
هرگز آلوده غربت به دیارش نرسد

مرگ خاصیت عشق است و عاشق هرگز
به لب و بوسه و آغوش نگارش نرسد