_‌-‌ ‌زنده بمون ، حتی وقتی آسمون آتیش می‌باره

_‌-‌ ‌زنده بمون ، حتی وقتی آسمون آتیش می‌باره
ایران ، وطن ما ، زیر سایه‌ی تهدید قرار گرفته . این بار نه فقط از درون ، بلکه از بیرون - صدای موشک‌ها از دور به گوش می‌رسه ، تحلیل‌گرها درباره حمله اسرائیل حرف می‌زنن ، و آسمون دیگه امن نیست . انگار تاریخ داره تکرار می‌شه ، اما این‌بار ما وسط قصه‌ایم که ممکنه آخرش رو خودمون ننویسیم … اگر که فقط تماشاگر بمونیم .
این خاک همیشه جنگ دیده . اما مردمش همیشه موندن . همیشه ساختن . همیشه دوباره از زیر خاکستر بلند شدن . حالا هم وقتشه که زنده بمونیم . با آگاهی ، با همبستگی ، با شهامت و با هوش .
قرار نیست بترسیم و فرار کنیم ، اما باید آماده باشیم . باید بدونیم که بقا ، فقط زنده‌موندن جسم نیست - حفظ امید ، حفظ حقیقت ، حفظ انسانیت توی دل تاریکی مهم‌تره .
ما شاید وسط طوفان باشیم ، ولی هنوز زنده‌ایم . و تا وقتی زنده‌ایم ، هنوز می‌تونیم آینده رو عوض کنیم .
ایران داره نابود میشه ، ولی ما باید زنده بمونیم و بسازیمش
ایران ، سرزمینی که هزاران سال تاریخ و فرهنگ پشتشه ، امروز زیر بار فشار ، حملات و بحران‌ داره له میشه. هوا آلوده‌ست ، آب کمه ، امید داره می‌میره . هر روزی که می‌گذره ، انگار یه تیکه دیگه از رویاهای ما دفن میشه .
اما ما هنوز زنده‌ایم . هنوز نفس می‌کشیم . هنوز می‌تونیم بنویسیم ، بخونیم ، فکر کنیم و کنار هم بمونیم . ما نسلی هستیم که یاد گرفت وسط تاریکی ، خودمون چراغ باشیم . یاد گرفتیم حتی وقتی همه‌چی می‌ریزه ، باز هم بلند شیم .
ما باید زنده بمونیم ، نه فقط برای خودمون‌، برای آیندگان‌ . برای بچه‌هایی که هنوز معنی "‌ خانه‌‌‌ " رو نفهمیدن . برای اینکه یه روزی ، دوباره به این خاک بتونیم افتخار کنیم .
نه فراموش می‌کنیم ، نه تسلیم می‌شیم . ما زنده می‌مونیم‌‌‌‌‌‌‌‌ … چون این تنها راهیه که به آینده می‌رسه و مردم رو سربلند میکنه .→