آسمان تیریک و تار بیو دواره،

آسمان تیریک و تار بیو دواره،
له آسمان دیار نیه دی آساره.

دی چم چم نیونی له ناو ای شاره،
ای خدا خاک واری هم دواره.

خاک واری له بان سر،
ولات کلی گریده ور.

خاک واری له آسمان،
بسیه ری نفسمان.

دی نیتونیم نفسم بکیشیم ای خدا،
تا کی بکیمن تحمل ای بلا.

ای خدا ایمه خاک شش نیریم،
ری هناسمان بسیا له خاک سیریم.

خاکه کلی بیماری و مریضیه،
مگر گیان مردم ای شهره عزیز نیه؟

اگر خاکه بکی نزیک تهران،
تشکیل دن درجا ستاد بحران.

آماده باش بو تمام ایران،
تا نچو پای خاکه وتهران.

ایمه چون مرز نشینیم،
باید فقط بدبختی له شهره بیونیم.

نه امکاناتی دیری استانمان،
نه زیر ساخت و نه پیشرفت دیریم له ناو ایران.

ایمه چون که مرز نشینیم،
نباید رنگ خوشی بیونیم.

بمباران شیمیایی خردل له او هشت ساله،
آثار او دوره هیمان دیاره.

الانیش بمباران شیمیایی ریزگرده،
له بمب خردل خطر تر پر له مرض و درده.

بلایای طبیعی و همکاری مسئولین،
ویران ونابود بیوه شهر و زار و زمین.

سیل ویران کرد مالیل مردم،
ای شهره نابود کرد و لاو برد.

آگر دار و جنگل سوزان،
زمین سیه کرد مال حیوانیل رمان.

خاکیش واری ارامان له آسمان،
سرشاره له بیماری و درد گران.

خدا دی ایمه طاقت نیریم،
دی جی ارا بلایا نیریم.

از خودمmohammad.solaimani