ﻣﻦ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻲ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ

ﻣﻦ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻲ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﻲ ﮐﺴﻲ ﻣﻲ ﻣﻴﺮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺭﺍﺣﺖ
ﺷﺪ ... ؟؟؟
ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﻲ ﻣﮕﺮ ﻣﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺭﺍﺣﺖ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ؟
* ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ، ﺍﻣﺎ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎﻱ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺩﺍﺭﻳﻢ ؛
ﻣﺪﺍﺭﮎ ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ ﺑﺎﻻﺗﺮ ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭﮎ
ﻋﻤﻮﻣﻲ ﭘﺎﺋﻴﻨﺘﺮ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ، ﺍﻣﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻳﻢ؛
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﺍﻳٌﺎﻡ ﺭﺍ ﻣﻲ ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﻢ ،
ﺧﻴﻠﻲ ﮐﻢ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﻢ ;
ﺧﻴﻠﻲ ﺗﻨﺪ ﺭﺍﻧﻨﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ، ﺧﻴﻠﻲ
ﺯﻭﺩ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﻳﻢ ؛
ﺗﺎ ﺩﻳﺮﻭﻗﺖ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﻴﻢ ، ﺧﻴﻠﻲ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺮ ﻣﻲ ﺧﻴﺰﻳﻢ ؛
ﺧﻴﻠﻲ ﮐﻢ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ؛
ﺧﻴﻠﻲ ﺯﻳﺎﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ، ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﻱ ﮐﺎﻓﻲ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺧﻴﻠﻲ ﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺭﻭﻍ ﻣﻲ ﮔﻮﺋﻴﻢ ؛
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺭﺍ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻳﻢ ﺍﻣﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﻧﻪ ؛
ﻣﺎ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﻱ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺍﻣﺎ ﻃﺒﻊ
ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ ؛
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﺮﺝ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﺍﻣﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺩﺍﺭﻳﻢ ،
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺧﺮﻳﻢ ، ﺍﻣﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﻟﺬﺕ ﻣﻲ
ﺑﺮﻳﻢ ؛
ﻣﺎﻩ ﺗﺎ ﻣﺎﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺍﻳﻢ ﺍﻣﺎ ﻗﺎﺩﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻋﺰﻳﺰﻱ ﺍﺯ ﻳﮏ
ﺳﻮﻱ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺳﻮ ﺑﺮﻭﻳﻢ ؛ﻓﻀﺎﻱ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﺍ ﻓﺘﺢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ، ﺍﻣﺎ ﻓﻀﺎﻱ
ﺩﺭﻭﻥ ﺭﺍ ﻧﻪ ؛ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﻳﻢ ﺍﻣﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﺭﺳﺎﻧﻴﻢ؛ﻋﺠﻠﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻳﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﮕﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﺮﺻﺖ
ﺩﺍﺭﯾﻢ؟؟؟