rakan

rakan

گفـتـه بودم می روی دیدی عـزیـزم آخـرش!
سهـم ما از عشـقِ هـم شد قسمت زجـرآورش

زندگی با خاطـراتت اتفاقی سـاده نیست!
رفتـنت یعنی مصیبـت ، زجـر یعنی باورش

یک وجـب دوری بـرای عاشقان یعنی عـذاب
وای از آن روزی که عاشـق رد شود آب از سرش

حال من بعـد از تو مثـل دانش آموزی ست که
خسته از تکلیـف شـب ، خوابیـده روی دفتـرش

جای من این روزها مـیـزی ست کنـج کافـه ها
یک طرف من با خیالـت ، قهـوه سمت دیگـرش

مـرگِ انسان در جهان گاهاً نبودِ نبـض نیست
مرگ یعنی حالِ مـن با دیدن انگـشتـرش...