شکست ها و نگرانی هایت را رها کن،

شکست ها و نگرانی هایت را رها کن،
خاطراتت را،
نمیگویم دور بریز،اما قاب نکن به دیوار دلت...
در جاده ی زندگی، نگاهت که به عقب باشد،
زمین میخوری...
زخم بر میداری...
و درد میکشی...
نه از بی مهری کسی دلگیر شو ... نه به محبت کسی بیش از حد دلگرم...
به خاطر آنچه که از تو گرفته شده، دلسرد مباش، تو چه میدانی؟
شاید ... روزی ... ساعتی ... آرزوی نداشتنش را میکردی...
تنها اعتماد کن و خود را به او بسپار ...
هیچ کس آنقدر قوی نیست که ساعت ها بر عکس نفس بکشد ...
در آینده لبخند بزن... این همان جایی است که باید باشی!
هیج کس تو نخواهد شد
" آرامش سهم توست ..."


محبت‌جویی و منفعت‌طلبی در تعارضند و آدم را پریشان می‌کنند. رسیدن به آنچه دوست داریم لذت‌بخش‌تر است و حاضریم منافع خود را برای آن از دست بدهیم. تنها اگر عاشق منافع خود باشیم راحت می‌شویم. ولی اگر کسی عاشق منافع مادی باشد رذل می‌شود و اگر کسی عاشق منافع معنوی باشد، فرشته‌خو خواهد شد.


گاهی از اوقات، اطرافیان ما از روی ناآگاهی یا ضعفهای طبیعی، ما را اذیت می‌کنند تا امتحانات الهی شکل بگیرند و ما رشد کنیم. نباید آنها را علت اصلی مشکلات خود قلمداد کنیم و کینۀ آنها را به دل بگیریم. به اصلاح اطرافیان تا حدی که می‌توانیم بپردازیم، ولی آنها را بطور جدّی مقصر ندانیم.