خدا گر پرده بردارد ز روے کارِ آدمهـا

خدا گر پرده بردارد ز روے کارِ آدمهـا

چــهـ شادےـــها خورد برهم...
چــهـ بازےــــها شود رسوااا...
یکـــے خندد از آبادی...
یکـــے گرید ز بربادے...
یکـــے از جان کند شـــادی...
یکـــے از دل کند غوغـــا...
چـــهـ کاذبـ ـهــــا شود صادق...
چـــهـ صادقـهـ ـا شود کاذب...
چـــهـ عابدها شود فاسق...
چـــهـ فاسقـهـ ـا شود عابد...
چـــهـ زشتــےـها شود رنگین...
چـــهـ تلخـےـها شود شیرین...
چـــهـ بالاهــا رود پایین...
چـــهـ اسفلهــا شود علـیا...
عجبـ صبرے ↫خـــداااا↬ دارد
کـهـ پرده بر نمیدارد...