#زندگی_واقعی_قشنگه

#زندگی_واقعی_قشنگه
ای انسان! زمان مرگت پریشان نباش و نگران جسمت نباش چرا که
لباس هایت را از تنت در می آورند.
غسلت میدهند.
کفنت میکنند.
از خانه ات بیرونت میکنند.
و تو را به خانه ی جدیدت (قبر) میبرند.
خیلی ها برای تشییع جنازه ات کارهای خود را تعطیل کرده و حاضر میشوند. از وسایل شخصی ات خلاصی انجام میگیرد.... کلیدهایت، کتابهایت، کیف و کفش هایت، لباسهایت و اگر خانواده ات توفیق یابند شاید آنها را صدقه میکنند. مطمئن باش مردم و دنیا بر تو حسرتی نمیخورند. تجارت و اقتصاد استمرار میابد. شغل و وظیفه تو، به دیگری واگذار میگردد. اموال و دارایی هایت تقسیم میشود و ورثه، آنها را تصاحب میکنند. درحالی که تو از ریز ریز حساب گرفته میشوی! اولین چیزی که از تو ساقط میشود اسمت است! وقتی که میمیری میگویند جناره کو...؟ تو را به نامت، صدا نمیزنند! و زمانی که میخواهند تو‌را دفن کنند، میگویند: میت را نزدیک کنید، تو را به اسم صدا نمیزنند! پس مواظب باش نسب و قبیله و پست و مقامت، تورا نفریبد! بعد از وفاتت، سه نوع اندوه بر تو خواهد بود:
کسانی که شناخت سطحی از تو دارند میگویند: بیچاره...
دوستانت؛ چند ساعت و یا نهایتا چند روز برایت اندوهگین میشوند و سپس به شوخی و خنده های خود میپردازند!
عمیق ترین اندوه و غم داخل خانه خواهد بود! خانواده ات یک هفته، دوهفته، یک ماه، دوماه...