نفرین به تو دنیا که فریبم دادی

نفرین به تو دنیا که فریبم دادی

صدها گله از من به حبیبم دادی

بردی دل و شور و عشق و ایمانم را

غمها تو به آن یار غریبم دادی

مستم بنمودی و خمارم کردی

از عشق سرابی تو نصیبم دادی

عمری به گناه و معصیت طی کردم

از بس که تو یار نا نجیبم دادی

با این همه مدیون توام ای دنیا

با مرگ به یکباره نهیبم دادی