شعر کامل ( من عقاب تیزچنگالم در آسمانها ای فلک )

دلخوشم با روزهای رفته و طوفانیَم
قصه ها دارد نگاهِ ابری و بارانیَم

در خودم این روزها غرقم چنان گرداب ها
در خودم این روزها سرگرمِ سرگردانیَم

من عقابِ تیز چنگالم در آسمانها ای فلک
کِی توانی با طوطیان گردانیَم؟!

خاکم اما اشک ، من را سخت ارزش داده است
من سفالی قیمتی از دوره ی اشکانیَم

تختِ جمشیدم برای خود شکوهی داشتم
بازهم دارم تماشا با همه ویرانیَم

مثلِ شیری در قفس افتاده ام اما هنوز
خوب از یادم نرفته عادتِ سلطانیَم

ناگهان ای دشمنِ من می شوی با من رفیق
آن زمان که روی سنگِ قبرها می خوانیَم

مَرد می فهمد؛اگر مردانه احساسم کند
نقلِ دردی کهنه را از گریه ی پنهانیَم...!

محسن کاویانی