ﺩﻟﮕﯿﺮﻡ

ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺂ ﻭ ﺭﻭﺯﮔﺂﺭﺵ

ﺍﺯ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﻫﺂ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﻫﺂ!

ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ  ﺧﺴﺘﻪﺍﻡ

ﻣﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺧﻨﺪﺁﻥ

ﻣﻨﯽ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺂﯾﻢ ﻣﺜﺂﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﺜﺂﻝ ﺿﺮﺏ ﺍﻟﻤﺜﻞ!

ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺁﻧﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﺠﯿﺐ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮﺁﯾﻢ!

ﭼﻮﻥ “ﺗـﻮ”، “ﻣﻦ” ﻧﯿﺴﺘﯽ!

ﭘﺲ ﻟﻄﻔﺎ ﻗﻀﺂﻭﺗﻢ ﻧﮑﻦ...