مقصد قدسی مقاومت ( روزنامه رسالت 31 شهریور ۱۴۰۰ )
روزنامه رسالت شناسه خبر : 51157 ارسال پرینتخانه » سرمقاله, تاریخ انتشار : 31 شهریور ۱۴۰۰
* مقصد قدسی مقاومت *
متولدین سال پایانی جنگ تحمیلی، امروز ۳۳ ساله‌اند و این یعنی با توجه به هرم جمعیتی ایران، بالای پنجاه‌درصد از شهروندان ایران اسلامی، یا هیچ خاطره‌ای از دوران شکوه شهادت و جهاد ندارند یا حداکثر تصویر کم‌رنگی از موشک‌باران سال‌های پایانی جنگ به یادشان مانده که بازی‌های دوران کودکی را به زهر و ترس تبدیل می‌کرد. هرچند روزها و سال‌های پرافتخار دفاع، از جنس عاشورا و کربلاست و لاجرم راه خود را از میان تاریخ بازخواهد کرد و در آینده جاری خواهد شد، اما این حقیقت، نافی وظیفه و مسئولیت خطیر ما در حوزه بازنمایی و واگویی معارف آن ایام نیست. بخوانید:
یک. مهم‌ترین و اولین اولویت بزرگداشت دفاع مقدس، این است که آن ایام، بزرگ‌ترین مشکل پیش‌روی ایران اسلامی، در حالی به مصاف انقلاب نوپای اسلامی آمد که ما در کم‌تجربه‌ترین و بی‌دفاع‌ترین حالت خود بودیم، اما از ایمان و امید، پلی ساختیم به پیروزی و اقتدار و امنیت و این یعنی، فرزندان خمینی کبیر، در عمل، نسخه‌ای ابداع کردند که می‌تواند برای امروز و هر آزمونی قابل پیاده‌سازی باشد. این در حالی است که وضعیت امروز ما از منظر تحکیم پایه‌های مردم‌سالاری، ساخت درونی قدرت، جوانان معتقد و مستحکم و نیروهای مسلح مقتدر حتی با یک دهه قبل، قابل قیاس نیست و این یعنی نسخه‌ای که انقلاب اسلامی نوپا را نجات می‌بخشد، حتما برای جمهوری اسلامی تناور قابل‌اجراست. دفاع مقدس را نباید فراموش کرد چون نسخه نجات‌بخش امروز است و از همین روست که زنده نگاه‌داشتن یاد آن ایام و اسطوره‌هایش، کمتر از شهادت نیست.
دو. باقری، همت، باکری، چمران، زین‌الدین و بابایی باید به میانه میدان سیاست، اقتصاد و اجتماع ما بیایند و تک‌تک رفتارها، منش، اندیشه‌ها و روش‌هایشان موردمطالعه و الگو گیری باشد. هرچند تلاش‌های قابل‌ستایشی در کتاب و سینما برای معرفی اسطوره‌ها شده، اما از حداقل هم کمتر است. فرزندان ما نه می‌دانند یک دانشجوی دامپزشکی دانشگاه تبریز، طراح بزرگ‌ترین عملیات‌های جنگ بوده، نه از همت جز نام بزرگراهی در تهران و چند شهر، حرف قابل ذکری دارند، نه می‌دانند که چرا برادران باکری هیچ‌گاه پیکرشان بازنگشت و اساسا شهید گمنام یعنی چه، نه می‌دانند متوسلیان در مورد سیاست خارجی چه می‌گفت و چه می‌خواست.
کمی صریح‌تر بگویم که نه‌تنها نسل سومی‌های انقلاب اسلامی نمی‌دانند، بلکه بسیاری از نسل اول و دومی‌ها هم فراموش کرده‌اند. باید شهید در میانه میدان زندگی باشد، باید الگوی مدیریت را از چمران، اخلاص را از همت، فرماندهی را از دقایقی، پرکاری و خستگی‌ناپذیری را از خرازی و ساده‌زیستی را از برونسی آموخت. باید وصیت‌نامه این شهیدان را چراغ راه کرد و به میانه میدان مدرسه و دانشگاه و صداوسیما و خانواده و شهر و روستا آورد، از همین روست که پیر جماران فرمود پنجاه سال عبادت کردید و خدا قبول کند، یک‌بار هم یکی از این وصیت‌نامه‌های شهدا را مطالعه کنید و تفکر کنید!
ادامه مطلب در پست بعدی ....
* مقصد قدسی مقاومت *
متولدین سال پایانی جنگ تحمیلی، امروز ۳۳ ساله‌اند و این یعنی با توجه به هرم جمعیتی ایران، بالای پنجاه‌درصد از شهروندان ایران اسلامی، یا هیچ خاطره‌ای از دوران شکوه شهادت و جهاد ندارند یا حداکثر تصویر کم‌رنگی از موشک‌باران سال‌های پایانی جنگ به یادشان مانده که بازی‌های دوران کودکی را به زهر و ترس تبدیل می‌کرد. هرچند روزها و سال‌های پرافتخار دفاع، از جنس عاشورا و کربلاست و لاجرم راه خود را از میان تاریخ بازخواهد کرد و در آینده جاری خواهد شد، اما این حقیقت، نافی وظیفه و مسئولیت خطیر ما در حوزه بازنمایی و واگویی معارف آن ایام نیست. بخوانید:
یک. مهم‌ترین و اولین اولویت بزرگداشت دفاع مقدس، این است که آن ایام، بزرگ‌ترین مشکل پیش‌روی ایران اسلامی، در حالی به مصاف انقلاب نوپای اسلامی آمد که ما در کم‌تجربه‌ترین و بی‌دفاع‌ترین حالت خود بودیم، اما از ایمان و امید، پلی ساختیم به پیروزی و اقتدار و امنیت و این یعنی، فرزندان خمینی کبیر، در عمل، نسخه‌ای ابداع کردند که می‌تواند برای امروز و هر آزمونی قابل پیاده‌سازی باشد. این در حالی است که وضعیت امروز ما از منظر تحکیم پایه‌های مردم‌سالاری، ساخت درونی قدرت، جوانان معتقد و مستحکم و نیروهای مسلح مقتدر حتی با یک دهه قبل، قابل قیاس نیست و این یعنی نسخه‌ای که انقلاب اسلامی نوپا را نجات می‌بخشد، حتما برای جمهوری اسلامی تناور قابل‌اجراست. دفاع مقدس را نباید فراموش کرد چون نسخه نجات‌بخش امروز است و از همین روست که زنده نگاه‌داشتن یاد آن ایام و اسطوره‌هایش، کمتر از شهادت نیست.
دو. باقری، همت، باکری، چمران، زین‌الدین و بابایی باید به میانه میدان سیاست، اقتصاد و اجتماع ما بیایند و تک‌تک رفتارها، منش، اندیشه‌ها و روش‌هایشان موردمطالعه و الگو گیری باشد. هرچند تلاش‌های قابل‌ستایشی در کتاب و سینما برای معرفی اسطوره‌ها شده، اما از حداقل هم کمتر است. فرزندان ما نه می‌دانند یک دانشجوی دامپزشکی دانشگاه تبریز، طراح بزرگ‌ترین عملیات‌های جنگ بوده، نه از همت جز نام بزرگراهی در تهران و چند شهر، حرف قابل ذکری دارند، نه می‌دانند که چرا برادران باکری هیچ‌گاه پیکرشان بازنگشت و اساسا شهید گمنام یعنی چه، نه می‌دانند متوسلیان در مورد سیاست خارجی چه می‌گفت و چه می‌خواست.
کمی صریح‌تر بگویم که نه‌تنها نسل سومی‌های انقلاب اسلامی نمی‌دانند، بلکه بسیاری از نسل اول و دومی‌ها هم فراموش کرده‌اند. باید شهید در میانه میدان زندگی باشد، باید الگوی مدیریت را از چمران، اخلاص را از همت، فرماندهی را از دقایقی، پرکاری و خستگی‌ناپذیری را از خرازی و ساده‌زیستی را از برونسی آموخت. باید وصیت‌نامه این شهیدان را چراغ راه کرد و به میانه میدان مدرسه و دانشگاه و صداوسیما و خانواده و شهر و روستا آورد، از همین روست که پیر جماران فرمود پنجاه سال عبادت کردید و خدا قبول کند، یک‌بار هم یکی از این وصیت‌نامه‌های شهدا را مطالعه کنید و تفکر کنید!
ادامه مطلب در پست بعدی ....
- ۲.۹k
- ۰۲ مهر ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
