ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻓﻠﮏ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ

ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻓﻠﮏ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻭ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺳﯿﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ 
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺳﻮﺧﺘﯽ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﻊ ﺷﺪﻥ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﺕ ﺍﻣﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ 
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻏﺼﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺗﺎﺭﯾﮑﻢ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﻮ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺸﻨﻮﻡ ﺻﺪﺍﯼ ﺩﻟﻨﺸﯿﻨﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺳﻮﺕ ﻭ ﮐﻮﺭﻡ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﮔﻢ ﺷﺪﯼ ﺩﺭ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﻭﭼﺸﻤﻢ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻥ ﻋﮑﺲ ﺗﻮ ﺳﯿﺮ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﻭﻟﯽ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ 
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺸﻨﻮﯼ ،ﺑﻔﻬﻤﯽ،ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﯽ 
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻧﻪ ﻭﻟﯽ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻣﺪﻧﺖ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻐﺾ ﻭ ﺑﻌﺪ ..............ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ