ﺍﺻﻼ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﮐـــﻪ ﺳﺮﺧﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ

ﺍﺻﻼ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﮐـــﻪ ﺳﺮﺧﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ
ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﻧﺸﺪﯼ ﮐﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ
ﺩﯾﺸﺐ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻬﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯿﺰﺩﻡ
ﺗﺎ ﺭﻭﯼ ﺯﺧﻤﻬـــﺎﯼ ﺗـــﻮ ﻣﺮﻫﻢ ﺑﯿـﺎﻭﺭﻡ
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺷﺎﻋﺮﯼ ﮐﻨﻢ
ﺍﻣّﺎ ﻧﺸﺪ ﮐــــﻪ ﺷﻌــــﺮ ﻣﺠﺴﻢ ﺑﯿــــﺎﻭﺭﻡ
ﺩﺳﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﮐﺎﺵ ﻻﺍﻗﻞ
ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗــــﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺷﻌﺮﻡ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ
ﯾﺎﺩﺕ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﭘﺎﯼ ﻗﺮﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ .....
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗــــﻮ ﻣﺮﯾـــــﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ؟
ﺣﺘﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺑﺮ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧـــﻪ ﯼ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ
ﮐﻠّــﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺎ ﺗــــﻮ ﻭﻟﯽ ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻦ
ﺍﺻﻼ ﺑﻌﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﻢ ﻫﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ
......
ﺍﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﺮﺳﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ٬ ﻣﺮﺩﻧﻢ
ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮﺩ ﺑـــﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﻏـــــﻢ ﺑﯿــﺎﻭﺭﻡ
ﺣﻮّﺍﯼ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ ﺍﮔﺮ٬ ﻗﻮﻝ ﻣﯿﺪﻫﻢ
ﻋﻤﺮﺍً ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺟﻬﻨّـــــﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﯾﻖ
ﺍﺯ ﺯﯾــــﺮ ﺳﻨﮓ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ٬ ﺁﺩﻡ ﺑﯿــــﺎﻭﺭﻡ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺧﻼﺻﻪ ﮐﻨﻢ٬ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻣﺖ
ﯾﺎ ﺑﺎﺯ ﻫـــﻢ ﺑﻬــــﺎﻧﻪ ﯼ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ؟