انتقام نرم از ترورهای سخت دشمن چگونه سربهراه می شود

‍ انتقام نرم از ترورهای سخت/ دشمن چگونه سربه‌راه می شود؟!
قسمت اول
دانشمند هسته‌ای کشورمان ترور و به شهادت رسیده است. اینکه در تامین امنیتِ چهره‌ای مانند شهید فخری‌زاده قصوراتی رخ داده و تروریست‌ها توانسته‌اند تا مرکز ایران بیاییند و ۱۲ نفره، چندین خشاب گلوله و یک خودروی بمب گذاری شده را منفجر کنند، جای بررسی و پیگیری دارد.

اینکه رهبر انقلاب در سخنرانی ۱۳ آبانماه، بخشی از سخنان خود را به مسئله تامین امنیت و ضرورت هوشیاری در نیروهای امنیتی اختصاص داده و میفرمایند: «دستگاه‌های امنیّتی ما باید مواظب نفوذ باشند. عمده نفوذ است» اینهم جای خود.

و اینکه گفته میشود، باید برای انتقام گیری تامل کرد و بهترین را برگزید، اینهم درست است اما همه‎شان دلیل نمیشود، در دام دو قطبی‌های کاذب و باطل قرار بگیریم.

دوقطبی انتقام و صبر یا دو قطبی تله و دقت، هردو باطل است. به همان دلیلی که تجربه نشان داده سکوت و انفعال در برابر گستاخی دشمن، موجب جری تر شدن بیگانگان میشود.

ساعاتی پس از خبر ترور، گروهی از مردم و دانشجویان، به صورت جدی مطالبه برخورد و انتقام از بانیان معلوم الحال واقعه داشته و دارند.

درمقابل، قریب به اتفاق دولتمردان، گروه های طرفدار غرب و خاصه آنهایی که پس از انتخاب رئیس جمهور آمریکا، مجددا امیدوارانه به فکر تعامل با غرب هستند، مدام در طبل صبر و نیافتادن در تله ترور میکوبند.

ترور موفقی انجام شده، مسببین امر نیز مشخص هستند. در دکترین استراتژیک، این دو گزاره یعنی باید پاسخ متقابل، سریع و قاطع بدهی، وگرنه محکوم به زوالی. اینکه گفته شود، پاسخ ما در زمان مناسب خواهد بود، یعنی زوال.

اتفاقا آنهایی که در این چند روز، مطالبه پاسخ و انتقام دارند، نه از بیرون کشور بلکه از همین مردمی هستند که در ایران زندگی میکنند. مطالبه شان هم مشخص است. آنها نمیگویند ۵۰۰ موشک به تلاویو یا حیفا بزنیم و کشور را به سمت جنگی نامعلوم ببریم. آنها چند خواسته قابل اجرا، متناسب و عملیاتی مطرح میکنند.