بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
‌‌غول از نگاه چوپان پیر :
روزی از چوپان پیر پرسیدند؛ آیا اندر این صحرا تا کنون غول دیده‌ای؟!
خندید و خندید و خندید و سپس گفت: آری، غول‌های بسیار دیده‌ام! غول‌های سیاه و دهشتناک، غول‌های شکم گنده و رانده شده از عالَم عِلوی! غول‌های هزارچهره و پر نقاب! عجیب است که شما هیچ‌یک از این غول‌ها را تا کنون ندیده‌اید و نمی‌دانید کیانند و کجایند؟!
‌همگی سکوت کردند.و آنگاه خود ادامه داد: این غول‌ها همان مرشدان شیطانی‌اند. همان اولیاء شیطانند. همان کسانی‌اند که ذهن بسیاری را بلعیده و یک لقمهٔ چرب‌شان کرده‌ و به خدمت‌شان گرفته‌ اند. و دوباره خندید و خندید و خندید راستی پریشب یکی‌ شان را به شکل دلهاث که آدمی‌ شکل است و دیو سیرت، بر آستانهٔ همین غار دیدم!عجب چهرهٔ نورانی از خود نشان می‌داد اما نمی‌ توانست دمش را که همچون بادبزنی در پشتش می‌جنبید، پنهان کند!
‌با تعجب پرسیدند؛ خب، بعد چه شد؟!
گفت؛ هیچ، لا حول و لا قوة اِلّا بِالله - خواندم و عصای مراقبه از بین دو‌ چشم افکندم و دفعتاً آسمان پر ستاره او را بلعید و ناپدید گشت! می دانید چرا؟!
گفتند؛ نه!
گفت؛ زیرا من لقمهٔ این غولان نباشم، چه از دهانشان بزرگ‌ ترم و گلوگیر! من فقط لقمهٔ نرم خدایم نه لقمهٔ کس دیگر!