ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻤﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺷﺶ ﻣﺎﻫﻪ ﻓﺎﺭﻍ ﻣﯿﺸﻮﯾﻢ

ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻤﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺷﺶ ﻣﺎﻫﻪ ﻓﺎﺭﻍ ﻣﯿﺸﻮﯾﻢ
ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﺑﻮﺩﻧﻤﺎﻥ ﮐﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺪ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ
ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﺭﻓﺘﻨﻤﺎﻥ ﻗﺮﺹ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﯾﻢ
ﯾﮏ ﺟﺎﯼ ﺣﺮﻑ ﻫﺎ
ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎ
ﺩﺳﺖ ﻫﺎ
ﻣﯽ ﻟﻨﮕﺪ
ﮐﻪ ﺳﺮﺩ ﻣﯿﺸﻮﯾﻢ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﯿﻢ ...
ﻣﺎ ﻧﻮﺯﺍﺩﯼ ﻧﺎﺭﺳﯿﻢ
ﺑﺎ ﺑﻨﺪ ﻧﺎﻓﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻟﻮﻟﻪ ﻣﯽ ﻣﮑﯿﻢ ...
ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ
ﭼﺸﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﯼ
ﺧﯿﺮﻩ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﺎ