«...تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ ۚ ذَٰلِكَ

«...تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ»
«آن‌ها را متحد می‌پنداری، در حالی که دل‌هایشان پراکنده است؛ این به خاطر آن است که آن‌ها گروهی هستند که تعقل نمی‌کنند.»
سوره حشر، آیه ۱۴

🔹این آیه در بافتار سیاسی و اجتماعی، معمولاً برای توصیف جریانی به کار می‌رود که در ظاهر #شعار های مشترک می‌دهند، اما به دلیل فقدان مبانی فکری واحد و اصیل، در باطن دچار تضاد، بدبینی و تفرقه شدید هستند

این مشت نمونه خروار است. جریانی که ادعای «آزادی» دارد، اما هنوز به قدرت نرسیده، اینگونه به جان همراهان خود می‌افتد

فقط کافیست کمی با استانداردهای ذهنی آن‌ها زاویه داشته باشی؛ آن‌وقت است که با برچسب «مزدور» و «مشکوک» بایکوت می‌شوی.

وقتی این‌ها به خودشان هم #رحم نمی‌کنند و مدام در حال جاسوس‌بازی و تفتیش عقاید یکدیگر هستند، واقعاً از آن‌ها انتظار « #آزادی بیان» در فردای #براندازی دارید؟!
#حقیقت تلخ اینجاست: این رفتارها نوید یک #دیکتاتوری مطلق را می‌دهد. دنیایی که در آن اگر دقیقاً شبیه آن‌ها فکر نکنید، حرف نزنید و عمل نکنید، نه تنها #طرد می‌شوید، بلکه به سخت‌ترین شکل #مجازات خواهید شد.