قسمت 12 از

قسمت 12 از

توضیحی کوتاه برای کسانی که اعتقاد دارند بعد رسول اکرم (ص) اصحاب از دین برگشتند بجز تعداد انگشت شماری...


برتری بعضی از اصحاب نسبت به بعضی دیگر:

و در آخر باید گفت که ما نیز قبول داریم که فضایل و درجات بعضی از اصحاب نسبت به برخی دیگر، بیشتر و بالاتر است که خود خداوند، این تفاوت را نیز برایمان بیان فرموده است، امّا در نهایت - علی‏رغم گوناگونی درجات بینشان - همه‏شان را به وعده نیکی و مغفرتش مأجور فرموده است:

﴿لَّا یَسۡتَوِی ٱلۡقَٰعِدُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ غَیۡرُ أُوْلِی ٱلضَّرَرِ وَٱلۡمُجَٰهِدُونَ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۚ فَضَّلَ ٱللَّهُ ٱلۡمُجَٰهِدِینَ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ عَلَی ٱلۡقَٰعِدِینَ دَرَجَةٗۚ وَکُلّٗا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡحُسۡنَیٰ﴾ [النساء: ٩٥].

«آن مؤمنانی که (به جهاد نمی روند و در خانه ‏های خود) می نشینند، غیر از کسانی که دارای عذر هستند (و مثلاً مریض و ناقص العضو هستند و توانایی رفتن به جنگ را ندارند)، با آن مؤمنانی که با مال و جانشان در راه خدا جهاد می کنند. خداوند مرتبه والایی را نصیب مجاهدان کرده است که بالاتر از خانه‏نشینان است و خداوند به همه‏شان از آنان، منزلت نیکو وعده داده است».

چنانچه در این آیات می ‏بینیم، بعد از این که گروهی از مؤمنین را برتر از گروه دیگر می ‏داند، ولی نهایتاً تمام آنها را - به طور عموم - برای رفع تنقیص و توهّم ناروا در شأن و تجلیل همگی ‏شان، در کلامی بسیار واضح و صریح قرار می دهد و می ‏فرماید: ﴿وَکُلّٗا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡحُسۡنَیٰۚ﴾.

یا در آیه دیگری می فرماید:

﴿لَا یَسۡتَوِی مِنکُم مَّنۡ أَنفَقَ مِن قَبۡلِ ٱلۡفَتۡحِ وَقَٰتَلَۚ أُوْلَٰٓئِکَ أَعۡظَمُ دَرَجَةٗ مِّنَ ٱلَّذِینَ أَنفَقُواْ مِنۢ بَعۡدُ وَقَٰتَلُواْۚ وَکُلّٗا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡحُسۡنَیٰ﴾ [الحدید: ١٠].

«کسانی از شما که پیش از فتح (مکّه ایمان آورده‏اند و در راه خدا، از مال خود) بخشیده‏اند و جنگیده‏اند، (با دیگران) برابر نیستند. آنان درجه و مقامشان برتر و فراتر از کسانی است که بعداز فتح (مکّه ایمان آورده و در راه خدا) انفاق کرده و جنگیده‏اند. امّا به هر حال، خداوند به همه‏شان وعده نیکو داده‌است».

چنانچه پیداست، مقام مهاجرین و انصار که قبل از فتح مکّه - در سال هشتم هجری - ایمان آورده و به یاری دین خدا و رسولش شتافتند و در راه خدا با مال و جان خود جهاد کردند، از کسانی که بعد از صلح حدیبیّه و فتح مکّه ایمان آوردند و سپس به جرگه مسلمانان پیوستند و در راه خدا جهاد و انفاق کردند، بالاتر و برتر است، امّا نهایتاً خداوند، به همه آنها وعده بهشت داده است.

پس انسان هرچقدر هم متعصّب باشد، نمی ‏تواند مهاجرین و انصار را در ردیف منافقین درآورد؛ زیرا آنها در قرآن، همچون نور و ظلمت، ایمان و کفر، بهشت و جهنّم، حقّ و باطل، در مقابل هم قرار گرفته‏اند، مگر این که عقاید آباء و اجداد و تعصّب و کینه‏توزی و غرض‏ورزی، قلبش را آبیاری کرده و چشم بصیرتش را تار و تیره کرده باشد!!.

بجاست به (.......) و همفکرانش بگوییم:

﴿تِلۡکَ ءَایَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَیۡکَ بِٱلۡحَقِّۖ فَبِأَیِّ حَدِیثِۢ بَعۡدَ ٱللَّهِ وَءَایَٰتِهِۦ یُؤۡمِنُونَ ٦ وَیۡلٞ لِّکُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٖ ٧ یَسۡمَعُ ءَایَٰتِ ٱللَّهِ تُتۡلَیٰ عَلَیۡهِ ثُمَّ یُصِرُّ مُسۡتَکۡبِرٗا کَأَن لَّمۡ یَسۡمَعۡهَاۖ فَبَشِّرۡهُ بِعَذَابٍ أَلِیمٖ ٨ وَإِذَا عَلِمَ مِنۡ ءَایَٰتِنَا شَیۡ‍ًٔا ٱتَّخَذَهَا هُزُوًاۚ أُوْلَٰٓئِکَ لَهُمۡ عَذَابٞ مُّهِینٞ ٩ مِّن وَرَآئِهِمۡ جَهَنَّمُۖ وَلَا یُغۡنِی عَنۡهُم مَّا کَسَبُواْ شَیۡ‍ٔٗا وَلَا مَا ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡلِیَآءَۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِیمٌ ١٠﴾ [الجاثیة: ٦-١٠].

«اینها آیات خداست که به حق بر تو می خوانیم. با این حال، اگر به سخنان و آیات خدا ایمان نیاورند، پس به چه سخنی ایمان می ‏آورند؟! وای بر هر کسی که دروغگو و بزهکار باشد! آن کسی که پیوسته آیات خدا را می شنود که بر او خوانده می ‏شود، امّا پس از آن، از روی تکبّر (به مخالفت با آن) اصرار می ‏ورزد. انگار آیات خدا را نشنیده است! هنگامی که چیزی از آیات ما را بداند، با بی ‏اعتنایی از آن می‏گذرد و به تمسخر می ‏گیرد. این چنین کسانی عذاب بزرگ و خوارکننده‏ای دارند. رویاروی آنان، جهنّم است!».

بنابراین، ما فقط آن دسته از گزارشهای تاریخی و روایات را پیرامون اصحاب پیامبر ص قبول می ‏کنیم که با این آیات - و دیگر آیات قرآن که فراوانند - موافق باشد و هر روایتی که شخصیّت مهاجرین و انصار را که محمود و مغفور خداوند هستند، زیر سؤال ببرد، هرگز نمی ‏پذیریم.. و این یک قاعده است.

ادامه دارد.....

#سنی
#اهل-سنت