امروز

امروز


از همان روزهاے دلگیرِ پراز آرزوس


از همان روزهایے ڪہ حتے در میان جمع


احساس غربت و تنهایے میڪنے


و دلت تنها حضور یڪ نفر را میخواهد


ڪسے ڪہ رویاهایت را با او میبافے


ڪسے ڪہ با نگاهت تو را بفهمد ، ڪنارت بنشیند و عطر وجودش


آرامش را در رگهایت جارے ڪند و بگوید :


نترس تا تہ خط ڪنارتم حتے اگر تقدیر نخواهد …


بدون اما و اگر و شاید...