شهر هوشمند

شهر هوشمند چگونه کار می‌کند؟ شهرهای هوشمند از پوشش وب متصل شده به دستگاه‌های IoT یا سایر فناوری‌های به دستیابی اهداف خود در جهت ارتقا کیفیت زندگی و رشد اقتصادی می‌پردازند. شهرهای موفق هوشمند چهار مرحله زیر را دنبال می‌کنند: جمع‌آوری: بهره‌مندی از سنسورهای هوشمند در سطح شهر جهت جمع‌آوری داده‌ها در زمان واقعی؛ تجزیه و تحلیل: ارزیابی داده‌های جمع‌آوری شده به منظور ترسیم مفهومی معنادار؛ ارتباطات: برقراری ارتباط بین مفاهیم یافت شده در مرحله تجزیه و تحلیل با تصمیم گیرندگان از طریق شبکه‌های قوی؛ اقدام: بهره‌مندی از مفاهیم برداشت شده جهت ایجاد راه حل‌ها، بهینه سازی عملیات، مدیریت منابع و بهبود کیفیت زندگی شهروندان. چالش و نگرانی‌های شهر هوشمند ابتکارات شهرهای هوشمند باید شامل کمک به افرادی مانند شهروندان، تجار و گردشگران شود. رهبران شهرهای هوشمند جهت آگاه سازی از مزایای تکنولوژی به کار رفته در این شهرها تلاش کنند. علاوه بر این با استفاده از داده‌های باز و دموکراتیک را در بین مردم ترویج دهند. اگر مردم در مورد موارد مشارکتی و فواید آن مطلع شوند، تمایل بیشتری به شرکت در این فعالیت ها نشان خواهند داد. تقویت همکاری بین بخش‌های دولتی یا خصوصی و ساکنان شهر در ایجاد شهروند باهوش نقش اساسی و مهمی دارد. پروژه‌های شهر هوشمند باید شامل شفاف سازی اطلاعاتی و در دسترس باشد که اغلب از طریق درگاه‌های داده‌های باز یا برنامه‌های تلفن هوشمند در اختیار شهروندان قرار می‌گیرد. سرقت اطلاعات در شهر دیجیتالی حفظ امنیت اطلاعات حریم خصوصی مخالفان شهر هوشمند نگران عدم مدیریت صحیح در حوزه حریم خصوصی و حفظ امنیت اطلاعات نگران هستند. آنها می‌ترسند که اطلاعات شهروندان در معرض خطر هک یا سو استفاده قرار گیرند. علاوه بر این وجود سنسور و دوربین‌ها ممکن است نوعی تجاوز به حریم شخصی یا نظارت دولتی تلقی شود. به منظور پرداختن به این نگرانی باید داده‌های شهر به صورت ناشناس جمع‌آوری شده و امکان شناسایی اطلاعات شخصی وجود نداشته باشد. وجود برخی اشکالات در اتصال شاید بزرگترین چالش در شهرهای هوشمند مشکل در برقراری اتصال به شمار رود. هزاران یا میلیون‌ها دستگاه IoT در سطح شهر پراکنده شده‌اند که بدون امکان اتصال به شبکه‌ای محکم از بین خواهند رفت. در این صورت شهر هوشمندی به شهری مرده تبدیل می‌شود. نگهداری و آزمایش سیستم‌ها با افزایش سن و رشد سیستم‌ها هوشمند حمل و نقل عمومی، مدیریت ترافیک، ایمنی، مدیریت آب و فاضلاب، منابع برق و گاز طبیعی غیر قابل اعتماد خواهند شد. اگر چه اهمیت این خدمات تنها با گسترش شهر و افزایش تقاضا در حوزه زیرساخت‌ها افزایش پیدا می‌کند. بنابراین این سیستم‌ها باید به طور مستمر نگهداری و آزمایش شوند که از عملکرد صحیح و قابل اطمینانی برخوردار باشند. فرهنگ یکی دیگر از چالش‌های شهر هوشمند یافتن راه حل‌هایی به منظور جذب و نگه داشتن ساکنان بدون اساس‌های فرهنگی خاص است. ماهیت فرهنگی یک منطقه اغلب توجه بیشتر شهروندان را به خود جلب می‌کند؛ این چیزی است که توسط سنسورهای یا برنامه‌ریزی قابل کنترل نخواهد بود. بنابراین این نکته ممکن است منجر به متلاشی شدن شهرهای هوشمند شود. زیرا این امکانات دیجیتالی حس اصالت، تمایز و مکان را فراهم نمی‌کنند. جذب جمعیت ایجاد شهرهای هوشمند در ابتدا ممکن است به دلیل عدم وجود جمعیت مستقل مانع از جذب ساکنان شود. به عنوان نمونه به ساخت شهرهای نئوم در عربستان سعودی و باکای آریزونا در بیابان با این چالش رو به رو هستند. این گونه شهرهای هوشمند به دلیل نداشتن هیچ گونه موفقیت قبلی، اطمینانی را ایجاد نمی‌کنند. دو شهر نئوم و باکای همواره نگرانی‌هایی مربوط به دستیابی به منابع آبی پایدار دارند که روز به روز نیز افزایش پیدا می‌کند.