محمدرضا رستمبگلو

محمدرضا رستمبگلو


آقای "محمدرضا حاج رستمبگلو"، شاعر ایرانی، زاده‌ی ۳۰ آذر ماه ۱۳۵۳ خورشیدی، در تهران است. این تاریخ در شناسنامه وی ۲۸ شهریور ماه ۱۳۵۳ خورشیدی، ثبت شده، تا اینکه به دنیا آمدن وی در نیمه دوم سال باعث تاخیر یک‌ساله در آغاز تحصیل نشود.
او فرزند ارشد خانواده است و دو برادر کوچکتر از خود دارد.
پدرش دامپزشک بود و خودش در رشته‌ی مهندسی ترویج و آموزش با گرایش کشاورزی، تحصیلات عالی را در دانشگاه آزاد واحد گرمسار آغاز کرد.  
فعالیت‌های وی در زمینه‌ی تئاتر و شعر دانشجویی تا اخذ رتبه‌های کشوری در چنین فستیوال‌هایی پیش رفت و در سال‌های آخر  تحصیل کارشناسی خود، از شاعران سرشناس دانشجویی بود، و در همین اثنا ساکن کرج شد.
سال‌های آخر دهه‌ی هفتاد تا نیمه‌‌ی دهه هشتاد به‌عنوان مدیر اجرایی  پروژه‌ی پرورش طیور و سپس به‌عنوان مدیر تولید در بهره‌برداری مشغول کار بود و  در طول هشت دوره پرورش نیمچه گوشتی، دو دوره پرورش دهنده‌ی نمونه کشور شد.
ازدواج ناموفق وی و جدایی از همسرش، منطبق بر همین دامنه ِ زمانی است. یگانه فرزند او "غزل"، نیز نتیجه‌ی این ازدواج نافرجام است.
او در سال‌های هفتاد و هفت با دکتر ''اعظم میرسلیمی''، ''علی حاج حسینی روغنی''، ''محمدسعید میرزایی''، ''هومن عزیزی''، ''نادر ختایی''، و''رحیم رسولی'' و در سال هفتاد و هشت با ''حسین منزوی'' و ''محمد علی بهمنی'' دوستی نزدیکی گرفت.
لازم به ذکر است که از اواخر دبیرستان  فعالیت‌های سیاسی خود را به‌موازات پژوهش‌های ادبی، آغاز کرد و از همان سال‌ها با جریان‌های سیاسی نهضت آزادی و جبهه‌ی ملی، همکاری می‌کرد.
نشریه‌ی ایران فردا، تنها نشریه اپوزوسیون به مدیریت مهندس سحابی، از معدود نشریاتی بود، که شعرهای او در آنها چاپ می‌شد.
وی در دور اول دولت اصلاحات بیشتر از هر جریانی به جبهه‌ی مشارکت نزدیک شد و پیش از اتمام دور اول این دولت، و پس از حوادث هجده تیر و قتل‌های زنجیره‌ای همکاری مستمر خود را با همه‌ی نحله‌های سیاسی قطع کرد.
نکته‌ی جالب در ادوار زندگی او اینجاست، که تحصیلات کارشناسی ارشد در جامعه شناسی و ارشد ناتمام او در فلسفه هنر به همین سال‌های پر مخاطره و چندین سال پس از اخذ  مدرک کارشناسی بر می‌گردد.
علاوه بر این او در سال ۱۳۷۸، کانون شاعران جوان کرج را با همراهی دوستانش از جمله: میرزایی، صادقی‌پناه، معارف‌وند و خوانساری، تأسیس کرد و تا سال ۱۳۸۴، مدیر هیأت مدیره‌ی آن بود. در این سال‌ها کانون شاعران جوان کرج از خوشنام‌ترین و معتبرترین، جریان‌های پویای ادبی بوده و سال‌ها برگزیدگان فستیوال‌های کشوری ادبیات را در خود پرورش داده است. از فعالیت‌های جانبی این کانون می‌توان به چاپ نشریه‌ی شنبه‌ها به سرپرستی "حسن صادقی‌پناه" و نیز سفرهای سیاحتی آموزشی این کانون اشاره کرد.
نخستین اثر مکتوب رستمبگلو، نیز مربوط به سال ۱۳۷۸ و آغاز این جریان است. کتابی مشترک با ''علی کریمی'' و ''مهدی موسوی''، به نام "پر از ستاره‌ام  اما...''، که با نشر شهریار به چاپ رسید و حاوی ده شعر از هر یک از ین سه تن بود.
این کانون  چندی پس از استقرار دولت احمدی‌نژاد برای همیشه تعطیل شد.
مجموعه شعری دیگر، به نام «دختری با کلکسیون کبریت‌هایش» از او چاپ شده است، که گزیده‌ی چهل شعر از بهترین‌های او طی سال‌های ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۴ است، که در سال ۱۳۹۰ منتشر شده است.
در سال ۱۳۹۱، مجموعه‌ی شعرس با عنوان "آخرین تانگو در مهتاب''، به چاپ رسید و حیرت همگان را بر انگیخت.
در این سال‌ها سه آلبوم صوتی نیز از او به بازار آمده که استقبال زیادی از آنها شده است. آلبوم‌های ''طهران''، ''عمو نوروز'' و ''مونالیزا''، که اجرای شعرهای او از دو دفتر یاد شده هستند، که با موزیک‌های غربی و عمدتن، راک و متال میکس شده‌اند. مدیر پروژه‌های صوتی موسیقی او ''هامون حیرت'' است.
دو کتاب دیگر او به نام‌های: ''خاطرات پینوکیو با خر ملا نصرالدین'' (مجموعه نامه‌ها به اشخاص حقیقی و غیر حقیقی) و ''بوفیات و کوریات'' (در طنز و چالش‌های زبانی)دو اثر دیگر از او هستند که چاپ و مناشر شده است. 
همه آثار وی بدون مجوز رسمی و به‌صورت زیر زمینی بیرون آمده‌اند.


─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─