لانه جاسوسی آمریکا، از خیابان تا الگوریتم!

لانه جاسوسی آمریکا، از خیابان تا الگوریتم!

۱۳ آبان امسال، وقتی به پرونده‌های کاغذی لانه جاسوسی نگاه می‌کنیم، نباید آن را فقط یک رویداد تاریخی ببینیم. اسناد همان لانه، امروز به شکل کدها و الگوریتم‌ها بازتولید شده‌اند. سفارت‌خانه‌ای که روزی در تهران بود، اکنون در قالب پلتفرم‌های به‌ظاهر بی‌آزار در جیب میلیون‌ها ایرانی جا گرفته است. تسخیر لانه جاسوسی در قرن بیست‌ویکم، پیش از هر چیز، یک مطالبه برای حاکمیت داده و امنیت شناختی است؛ نه یک شعار نمادین، بلکه ضرورتی که هر روز که می‌گذرد، فوریت بیشتری پیدا می‌کند.
اعترافات ادوارد اسنودن، پیمانکار سابق آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA)، تنها یک افشاگری فنی نبود؛ رونمایی از یک معماری جهانی برای نظارت اقتصادی و سیاسی بود. اسنودن در سال ۲۰۱۳ فاش کرد که پروژه «پریزم» (PRISM) به NSA دسترسی مستقیم به داده‌های کاربران حداقل ۹ غول فناوری از جمله گوگل، فیس‌بوک(اینستاگرام+واتس اپ)، مایکروسافت، اپل و یاهو داده است. او بعدها در توصیف ماهیت واقعی این شرکت‌ها گفت: «کسب‌وکارهایی که با جمع‌آوری و فروش سوابق دقیق زندگی خصوصی افراد پول درمی‌آورند، روزگاری به‌سادگی "شرکت‌های نظارتی" نامیده می‌شدند.

https://farsnews.ir/aledavood/1793780480585611975/