ﺑﻬﺖ ﭘﯿﻠﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﻧﻤﯿﻤﻮﻧﯽ ﭘﯿﺸﻢ

ﺑﻬﺖ ﭘﯿﻠﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﻧﻤﯿﻤﻮﻧﯽ ﭘﯿﺸﻢ
ﻧﻪ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻧﻪ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯿﺸﻢ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩﻡ
ﺗﻮ ﺩﻭﺭﻡ ﺯﺩﯼ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺩﻭﺭﺕ ﻧﮕﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺯﻡ ﺷﻮﺭﯾﻪ ﺍﺷﮏ ﻭ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺳﺮﺩﻡ
ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﻭ ﺻﺪ ﺩﻓﻌﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﮐﺮﺩﻡ
ﻧﻪ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﮔﻤﻮﻧﻢ ﻗﺮﺍﺭﻩ
ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺩﺳﺘﺎﻣﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺰﺍﺭﻩ
ﺩﯾﮕﻪ ﺗﻮﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﭼﯽ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻩ
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺵ ﻣﺮﺩﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻩ
ﻣﻦ ﻭ ﺑﻐﺾ ﻭ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺳﮑﻮﺕ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﮑﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﭼﻪ ﺁﺳﻮﻥ
ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻢ ﺑﺴﻮﺯﻡ ﺗﻮ ﺷﻤﻌﻢ ﻧﻤﯿﺸﯽ
ﺗﻮﺣﻮﺍﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﯾﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﻤﯿﺸﯽ
ﻏﺮﻭﺭﺕ ﮔﻠﻮﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮐﺸﯿﺪﻩ
ﺁﺩﻡ ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺭﺩﺷﻮ ﺩﻕ ﻧﻤﯿﺪﻩ
ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻋﻤﺮﻩ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺧﻂ ﺻﺎﻓﯿﻢ
ﺷﺪﻩ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﺎ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺎ ﺑﺒﺎﻓﯿﻢ
ﺑﺸﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺑﺒﺎﺯﯼ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ
ﻭﺍﺳﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻧﺎﻣﻮﻥ ﺑﻤﯿﺮﯾﻢ
ﭼﻪ ﺳﺨﺘﻪ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﻣﯿﺸﯽ
ﻣﺎ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯿﻤﻮ ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ ﻣﯿﺸﯿﻢ
ﻣﺜﻠﻪ ﻋﺼﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﻭﻣﻮﻥ
ﻭﺍﺳﻪ ﺧﯿﻠﯿﺎ ﺧﺎﻃﺮﺳﺖ ﺁﺭﺯﻭﻣﻮﻥ
ﺩﯾﮕﻪ ﺗﻮﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﭼﯽ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻩ
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺵ ﻣﺮﺩﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻩ
ﻣﻦ ﻭ ﺑﻐﺾ ﻭ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺳﮑﻮﺕ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﮑﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﭼﻪ ﺁﺳﻮﻥ
ﺑﻪ ﭘﺎﺗﻢ ﺑﺴﻮﺯﻡ ﺗﻮ ﺷﻤﻌﻢ ﻧﻤﯿﺸﯽ
ﺗﻮ ﻫﻮﺍﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﯾﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﻤﯿﺸﯽ
ﻏﺮﻭﺭﺕ ﮔﻠﻮﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻖ ﻫﻖ ﮐﺸﯿﺪﻩ
ﺁﺩﻡ ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺭﺩﺷﻮ ﺩﻕ ﻧﻤﯿﺪﻩ
ﻣﺜﻠﻪ ﻋﺼﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ
ﻣﺜﻠﻪ ﻋﺼﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ
ﻣﺜﻠﻪ ﻋﺼﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ